Yargıtay Kararı 6. Hukuk Dairesi 2015/3824 E. 2015/3784 K. 15.04.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/3824
KARAR NO : 2015/3784
KARAR TARİHİ : 15.04.2015

MAHKEMESİ : Bakırköy 7. Sulh Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 11/12/2014
NUMARASI : 2014/788-2014/1149

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali ve tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kira bedelinin tahsili için yapılan icra takibine vaki kısmi itirazın iptali ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece 2.433,59 TL alacak üzerinden itirazın iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine kiralananın tahliyesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya kapsamına toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere, kira sözleşmesinin kira bedelinin artırımına ilişkin özel hükmüne uygun ödeme yapılmamasına göre davalının tahliyeye ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Alacağa yönelik temyiz itirazlarına gelince; davacı 01.09.1991 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesine dayanarak 15.05.2014 tarihinde başlattığı icra takibi ile aylık 450 TL.den 01.01.2013-01.05.2014 tarihleri arası onyedi aylık kira parası toplamı 7650 TL.nın tahsilini istemiştir. Ödeme emrinin 26.05.2014 tarihinde tebliği üzerine davalı süresinde yaptığı kısmi itirazında aylık kira parasının sözleşmede yazılı olduğu gibi 50 TL. olduğunu onyedi aylık kira bedeli toplamı 850 TL.yı kabul ettiğini belirtip kabul ettiği kısmı otuz günlük yasal sürede ödemiştir.
Taraflar arasındaki uyuşmazlık aylık kira miktarının ne olduğu noktasındadır. Kiralanana ait 01.09.1991 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesinde aylık kira parası yeni para birimine göre 50 TL.olup sözleşmenin özel şartlar bölümünün 2.maddesinde kira parasının her yıl %30 oranında artırılarak ödeneceği kararlaştırılmıştır. Mahkemenin de kabulünde olduğu gibi tarafların serbest iradeleriyle kabul ettikleri bu hüküm geçerli olup tarafları bağlar. Sözleşemeye bağlılık ilkesi gereğince kira paralarının sözleşmedeki artış oranına uygun şekilde artırılarak ödenmesi gerekir. Mahkemenin de ilk kira döneminden sonra ödenen kira parasına %30 artırımlar uygulanarak takip konusu 01.01.2013-01.05.2014 tarihleri arasında aylık kira parasının ne olduğu hesaplayarak sonuca gittiği anlaşılmaktadır. Ama ne var ki kira paralarının hesaplandığı dönemlerde 4531 Sayılı Yasanın Gayrimenkul Kiraları Hakkında Kanuna Bir Geçici Madde Eklenmesi Hakkındaki Kanunun yürürlükte olup geçici 7.maddesi uyarınca sözleşmelerde kararlaştırılan kira paraları 2000 yılında yıllık %25, 2001 yılında ise yıllık %10 oranında artıırılabilir. Bu durumda icra takibine konu kira alacağının arada yürürlükte olan 4531 Sayılı Yasa hükümleri gereğince hesaplanması, hesaplama yapılırken Anayasa Mahkemesince 2001 yılında yıllık %10 ibaresinin iptal edildiği gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda 2.bentte yazılı nedenle hükmün alacağa ilişkin olarak 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 15/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.