YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/6434
KARAR NO : 2015/9042
KARAR TARİHİ : 26.10.2015

MAHKEMESİ : Silivri Sulh Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 12/11/2014
NUMARASI : 2014/433-2014/831

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın derdestlik nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, dava dilekçesinde; Davalının dava konusu fabrika binasında 01/05/2012 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, davacının da aynı sektörde Avcılar semtinde kiracı olarak faaliyet gösterdiğini, İmalat alanı bulunmaması ve kira bedellerinin yüksek olması sebebi ile aldığı işleri başka firmalara fason olarak yaptırdığını, davalının bu imalata uygun özellikte başka taşınmazı olmadığından ve iştigal alanında faaliyet gösterebilmesi için dava konusu yere ihtiyacı olduğunu, Silivri İcra Hukuk Mahkemesi’nin 2013/378 Esas sayılı dosyası kapsamında da temerrüt sebebi ile tahliye davası açıldığını, davalının tahliyesine karar verilmiş olsa da davalının kararı temyiz etmesi sebebi ile mecurun tahliye edilmediğini belirterek davalının ihtiyaç nedeniyle tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir. Davalıya duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilmiş, davalı duruşmalara katılmadığı gibi cevap da vermemiştir.
6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 114.maddesinin (I) bendine göre aynı davanın daha önceden açılmış ve halen görülmekte olmaması dava şartı olarak düzenlenmiştir. “Aynı dava” ibaresinden anlaşılması gereken tarafları, konusu ve sebebi aynı olan davalardır. Mahkemece hükme esas alınan Silivri İcra Hukuk Mahkemesi’nin 2013/378 Esas sayılı dosyası ile davalı kiracı hakkında açılan davada ödenmeyen 4.228 TL asıl alacak ile 130,05 TL işlemiş faiz toplamı 4.358,05 TL’nin davalıdan tahsili için yapılan icra takibine vaki itiraz üzerine itirazın kaldırılması ve tahliye talep edilmiş, eldeki dava ise işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemiyle açılmıştır.
Türk Borçlar Kanun’unun 350/1.maddesinde düzenlenen işyeri ihtiyacı nedeniyle tahliye davası ile itirazın kaldırılması ve tahliye davası sebepleri ayrı olan iki ayrı davadır. Bu durumda, tahliye davalarında derdestlik kuralının varlığı için bulunması gerekli her iki dava sebebinin (hukuki sebepleri) aynı olması şartı olayımızda gerçekleşmediğinden mahkemece işin esası incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 26.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.