YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/7368
KARAR NO : 2015/9984
KARAR TARİHİ : 16.11.2015
MAHKEMESİ : Eskişehir 1. Sulh Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 26/03/2015
NUMARASI : 2014/2254-2015/537
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacılar ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, TBK.nun 347. maddesine dayalı on yıllık uzama süresinin dolması nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, TBK.nun 328 ve 329.maddeleri gereğince feshi ihbar sürelerine uyulmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ve davalı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.
1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacının temyiz itirazlarına gelince;
6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 347/1.maddesi hükmüne göre konut ve çatılı işyeri kiralarında kiraya veren sözleşme süresinin bitimine dayanarak sözleşmeyi sona erdiremez. Ancak, on yıllık uzama süresi sonunda kiraya veren, bu süreyi izleyen her uzama yılının bitiminde en az üç ay önce bildirimde bulunmak koşuluyla herhangi bir sebep göstermeksizin sözleşemeye son verebilir.
6101 Sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçici 2.maddesi uyarınca, bu Kanunun yürürlüğe girmesinden önce TBK.nun 347.maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinde öngörülen kira sözleşmelerinden 10 yıllık uzama süresi dolmamış olmakla birlikte geri kalan süre beş yıldan daha kısa olanlar hakkında yürürlüğe girdiği tarihten itibaren beş yıl, on yıllık uzama süresi dolmuş olanlar hakkında da yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 2 yıl sonra uygulanacağı öngörülmüştür.
Davacı vekili, dava dilekçesinde ve 14.03.2014 keşide tarihli ihtarnamede konut ve çatılı işyeri kiraları hükümlerine tabi konut olarak 01.07.2014 tarihinden itibaren kira akdinin yenilenmeyeceğini, kiraya verilen taşınmazın kiraya verilmesinden itibaren on yıl geçtiğinden, on yıllık uzama süresi sonunda, bu süreyi izleyen her uzama yılının bitiminden en az üç ay önce bildirimde bulunduğunu ve kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı vekili T.B.K.’nın 347.maddesi uyarınca sözleşmenin bitiminden üç ay önceden bildirimde bulunulmadığını, davacının kira başlangıç tarıhini açıklaması gerektiğini, kira başlangıcının 30.5.2001 olduğunu, dava şartlarının oluşmadığını ,davanın reddini savunmuştur.Kira Sözleşmesi başlangıç tarihi mahkemenin de kabulünde olduğu üzere davalının beyan ettiği gibi 30.05.2001 tarihidir. Davalı 09.03.2015 tarihinde verdiği dilekçesinde açıkca kira sözleşmesinin 1’er yıl sürelerle yenilendiğini, buna göre TBK.nun 347/1.maddesine göre davanın süresinde açılmadığını belirtmekle, kira sözleşmesinin belirli süreli yapıldığı, davanın hukuki dayanağının konut ve çatılı işyeri kiralarında sözleşmenin sona ermesini düzenleyen T.B:K.’nın 347/1.maddesi olduğunun kabulü gerekir. Durum böyle olduğu halde TBK.nun genel hükümlerine ilişkin 328 ve 329. maddelerinden bahisle uyuşmazlığın TBK.nun 347/2 maddesine göre yorumlanarak çözülmesi doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.