YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/23053
KARAR NO : 2014/4100
KARAR TARİHİ : 12.03.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5015 sayılı yasalara aykırılık
HÜKÜM : Asıl karar yönünden hükümlülüklerine ve müsadereye, ek karar yönünden temyiz talebinin reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanıklar müdafiinin 01/02/2013 ve 14/03/2013 havale tarihli dilekçeleri ile, eski hale getirme talepli temyiz isteminde bulunulması üzerine, mahkeme tarafından, 03/02/2013 ve 15/03/2013 tarihlerinde verilen 2010/401 Esas, 2012/288 Karar sayılı kararları ile eski hale getirme taleplerinin reddine karar verilmiş ise de, eski hale getirme talebi, 5271 sayılı CMK.nun 42/1.maddesi gereğince, Yargıtay’ca karara bağlanacağından, bu konuda verilen 03/02/2013 ve 15/03/2013 günlü red kararları kaldırılarak yapılan incelemede;
24/05/2012 günlü gıyabi karar sanıklara 7201 sayılı Yasanın 21.maddesi uyarınca 24/07/2012 tarihinde tebliğ edilmiş ise de, tebligatın 21. madde uyarıca araştırma yapılmadan ve aynı dosyada hakkında şüpheli sıfatıyla soruşturma yapılan köy muhtarına yapılması ve tebligat memurunun adının bulunmaması nedenleriyle sanıklara yapılan tebligatların usulsüz olduğu anlaşılmakla, eski hale getirme taleplerinin kabulü ile sanıklar müdafiinin öğrenme üzerine yaptığı, 01/02/2013 ve 14/03/2013 havale tarihli temyiz istekleri yasal süresinde kabul edilerek, 24/05/2012 tarihli hükme yönelik yapılan incelemede;
Sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş ise de;
TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluklarına hükmolunması,
Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 322.maddesi uyarınca,
TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasından “Sanıkların kasten işlemiş oldukları suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetlerinin kanuni sonucu olarak TCK’nun 53 maddesi gereğince (a), (b), (d), (e) bentlerinde sayılan haklarını kullanmaktan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde sayılan hakları kullanmaktan muhtemel koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmalarına, ” ibaresinin çıkartılarak, yerine “Sanıkların, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-a, b, d, e bentlerinde belirtilen haklarından aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya; 53/1-c maddesinde yazılı haklardan ise anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilmesine, diğer kişilere yönelik bu hakları bakımından aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına” ifadesinin eklenmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/03/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.