Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2015/13075 E. 2019/21734 K. 04.03.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/13075
KARAR NO : 2019/21734
KARAR TARİHİ : 04.03.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık …’ın tekkerrüre esas sabıkası bulunduğu halde TCK’nun 58. madde hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosyamız sanığı …’ın suçlamayı kabul etmeyip, suça konu aracı kiralamadığını, hakkında verilen karar kesinleşen …’ın patronu olmadığını, kendisini sadece Bitlis’ten tanığını ve aracı kiraya veren …’ı da tanımadığını beyan etmesi karşısında, Baykan Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2011/57 Esas ve 2012/127 Karar sayılı dosyasında yargılanan sanık … savunmasında, patronu olduğunu söylediği dosyamızın sanığın … tarafından kiralanan … plakalı aracı 200,00 TL karşılığında götürmesi talimatı üzerine suça konu gümrük kaçağı sigaraları taşıdığını söylemesi üzerine sanık … hakkında dava açılması ile yine yukarıda belirtilen dosyada sanık plakalı aracın …’a kiraladığını, kovuşturma aşamasında ise … isimli soyadını bilmediği şahsa kiraladığını beyan etmesi karşısında, aracı kiraya veren … yeniden dinlenilerek suçta kullanılan … plakalı araçla ilgili yazılı kiralama sözleşmesi yapılıp yapılmadığı sorulup, aracı kiralayanın dosyamız sanığı … olup olmadığı yönünde teşhis de yaptırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi,
Kabule göre de;
1. Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK’nun 62/1. madde ve fıkrası yerine, TCK’nun 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,
2. Doğrudan verilen adli para cezasının günlüğü 20,00 TL’den paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK’nun 52/2. maddesi fıkrası gösterilmeksizin 52. maddesi yazılması suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,
3. Hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına kesin olarak hükmedilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.