Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2015/14246 E. 2019/29148 K. 04.04.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/14246
KARAR NO : 2019/29148
KARAR TARİHİ : 04.04.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet, Müstehcenlik
HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I) Sanık hakkında 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesine göre kaçakçılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde;
1. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2. Dava konusu kaçak eşyaların 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi yollaması ile TCK’nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3. Sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen dava dosyasına ihbar edilmesine karar verilmesi gerekirken dosyanın resen ele alınmasına karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi gereğince;
1. Hükmün TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bendinden sonra gelecek şekilde “24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nun 53/1…3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,
2. Hüküm fıkrasından müsadereye ilişkin fıkrasından “TCK nın 54” ibaresinin çıkartılarak yerine “5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK’nun 54/4.” ifadesinin eklenmesi,
3. Hükmün 3. fıkrasında yer alan “Dosyanın yeniden ele alınmasına” ibaresinin çıkartılarak yerine “Dosyasına ihbar edilmesine” ibaresinin eklenmesi ile diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II) Sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 226/4. maddesine göre müstehcenlik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde;
1. Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 08.04.2014 tarihli, 2013/7-591 Esas ve 2014/171 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK’nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;
İncelemeye konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 13.01.2012, iddianame … tarihinin ise 06.04.2012 olduğu,
Bu dava dosyası ile birleştirilmesine karar verilen Akşehir Asliye Ceza Mahkemesi 2012/771 esas ve 2012/870 karar sayılı dosyasında sanığa atılı eylem ile ilgili olarak suç tarihinin 17.09.2010, iddianame … tarihinin ise 30.11.2012 olduğu,
Anılan dosyada sanığın eyleminin benzer mahiyette olduğu dikkate alınarak sanığın eylemleri bir suç işleme kararı icrası kapsamında işleyip işlemediği ve hakkında TCK’nun 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağı hususu tartışıldıktan sonra müstehcen içerikli görüntülerin miktarının fazlalığı halinde bu durumun TCK’nın 61. maddesi uyarınca cezanın belirlenmesinde dikkate alınarak bir karar verilmesi gerekirken her iki dava dosyasından iki ayrı hüküm kurulması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 04.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.