YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/15326
KARAR NO : 2019/28942
KARAR TARİHİ : 02.04.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine 11/01/2011 tarihli ve 6099 sayılı Kanunun 3. maddesi ile eklenen “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmüne göre malen sorumlu …’in yokluğunda verilen kararın dosyada bilinen son adresi olan ve yargılama aşamasında bildirilen “….Mahallesi, … …. Cad. …. Apt, No:55/3 … – …” adresine tebligat çıkartılmadan doğrudan mernis adresine yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından, kararın malen sorumluya 6099 sayılı Yasa ile değişik 7201 sayılı Yasa hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz etmesi halinde temyiz dilekçeleri eklendikten ve bu temyize ilişkin ek tebliğname de düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.