Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2015/20381 E. 2019/36893 K. 31.10.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/20381
KARAR NO : 2019/36893
KARAR TARİHİ : 31.10.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1.CMK’nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geriye bırakılması müessesesine engel hali bulunmayan sanığın Mahkemesi tarafından alınan savunmasında hükmün açıklanmasının geri bırakılması talebinde bulunulduğu, ancak sanığın iş yerinde ele geçirilen ve kayıt dışı olan 5 adet cep telefonu için kamu zararının belirlenmesi ile sanığa bildirilmesi gerekirken kaçak olmayan 3 adet cep telefonu da dahil edilerek KEMT varakası düzenlenerek kamu zararı olarak bildirilmesi suretiyle sanığın yanıltıldığı gözetilmeden CMK’nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine engel hali bulunmayan sanığa dava konusu 5 adet kayıtdışı cep telefonunun Gümrük İdaresi’nce hepaslanacak “eşyaların ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarı” olan miktarın belirlenerek kamu zararı olduğunun bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/9. madde ve fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken “Müşteki kurumun zararı karşılanmadığından ve sanığın yeniden suç işlemeyeceği konusunda olumlu kanaat oluşmadığından” şeklindeki dosya kapsamıyla uyuşmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
2. Gün para cezasının belirlenmesi sırasında yasa maddesinin TCK’nun 52/2. maddesi yerine 52. maddesi olarak gösterilmesi suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
3. Sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK’nun 50/1-a ve 52/2. maddeleri yerine TCK’nun 50. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
4. Dava konusu kaçak eşyanın müsaderesine 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi delaletiyle TCK’nun 54/4. maddesi uyarınca karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.