YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/26677
KARAR NO : 2019/30250
KARAR TARİHİ : 10.04.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Eceabat Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan))
SUÇ : 5607 ve 5809 sayılı Kanunlara muhalefet
HÜKÜM : Sanık … hakkında her iki suçtan hükümlülüğüne, müsadere, diğer sanıkların her iki suçtan beraatine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I) Katılan … İdaresi vekilinin sanıklar … ve … hakkındaki 5809 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz istemi üzerine yapılan incelemede:
Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen …’nin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, … vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
II) Katılan … İdaresi vekilinin sanıklar … ve … hakkındaki 5607 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz istemi üzerine yapılan incelemede:
Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan … İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
III) Sanık …’un 5607 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemi üzerine yapılan incelemede:
Sanığın tekerrüre esas adli sicil kaydı olduğu halde hakkında TCK’nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1. Sanık hakkında alt sınırdan ceza tayin edildiği belirtildiği ve hapis cezası alt sınırdan belirlendiği halde, adli para cezasının başkaca bir gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak 60 gün olarak tayini,
2. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca, sanık … hakkında kurulan hükmün birinci bendindeki 60 gün yerine “5 gün”, ikinci bendindeki 50 gün yerine “4 gün”, üçüncü bendindeki 1000 TL. yerine “80,00 TL.” yazılması, hükümden TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK.nun 53/1…3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
IV) Sanık …’un 5809 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemi üzerine yapılan incelemede:
Pazarcılık yapan sanığın aşamalardaki savunmalarında, suça konu cep telefonlarını satmak amacıyla …’da telefonculardan satın aldığını, olay tarihinde … ilçesine bu telefonları satmak için gittiğini savunması karşısında, sanığın savunmalarının aksine sanığın ele geçen cep telefonlarının elektronik kimlik bilgilerini yeniden oluşturduğuna, değiştirdiğine, kopyalayıp çoğalttığı ve bu suretle 5809 sayılı Yasaya muhalefet suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı dikkate alınarak, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarlarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.