YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/3126
KARAR NO : 2018/159
KARAR TARİHİ : 10.01.2018
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel adli sicil kaydı olmayan sanığın savunmasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep ettiği ve dosya içerisinde KEMTV bulunmadığı nazara alınarak, dava konusu eşyaların bilirkişi tarafından belirlenen cif değer üzerinden … idaresince hesaplanan “eşyanın ithalinde öngörülen … vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarı” olan kamu zararı tespit edilip sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/9. madde ve fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, mahal mahkemesinde yapılan duruşmada sanığa …’nce bildirilen taşıma, depolama ve diğer sair masraflarıda içine alan toplam kamu zararı sorularak zararı gidermediğinden bahisle “kamu zararının ödenmemesi sebebi ile 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına” şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kabule göre de;
1-Gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK.nun 52/2. maddesi yerine TCK.nun 52/1. ve TCK.nun 61/8. maddesinin yazılması suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,
2-TCK.nun 53/3. maddesi uyarınca hapis cezası ertelenen sanık hakkında kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyumluk yetkilerinin kısıtlanamayacağı gözetilmeden bu yetkilerden koşullu salıvermeye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
3-01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan “yaptırım” ibaresinin “tedbir” olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9., yine 18.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile 3. ve 8. fıkralarındaki değişiklikler ve 10. fıkrasının yürürlükten kaldırılmış olması göz önüne alındığında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin belirtilmesi,
4-Suç tarihi itibariyle suçtan doğrudan zarar görmeyen, katılmasına karar verilmesi hukuken geçersiz olan …’nin lehine vekalete hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarlarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.