YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/10226
KARAR NO : 2018/50
KARAR TARİHİ : 08.01.2018
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5015 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1- 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. maddesinde yer alan “yaptırım” ibaresinin “tedbir” olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. ve yine 18.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile 3. ve 8. fıkralarındaki değişiklikler ve 10. fıkrasının yürürlükten kaldırılmış olması göz önüne alındığında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin belirtilmesi,
2- Sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen hapis cezasının kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirileceğine, denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde ertelenmiş bulunan hapis cezasının infaz edilmiş sayılacağına karar verilirken uygulanan kanun ve maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
3- 24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
4- Davaya konu kaçak akaryakıt hakkında tasfiye kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, akaryakıt tasfiye edilmiş ise tasfiye bedelinin hazine adına irad kaydına, tasfiye edilmemiş ise 5015 sayılı Yasanın ek 5/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, katılan … vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hükmün adli para cezasının ödenmesine ilişkin bendinde yer alan “…Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan usulüne uygun tebliğe rağmen, belirtilen
yasal süresi içerisinde ödenmeyen Adli Para Cezasının TCK 52/4 maddesi-son cümlesi ve 5275 sayılı yasanın 106/3 maddesi uyarınca Hapse çevrileceğinin sanığa İHTARINA, (İHTAR OLUNAMADI),” kısmının çıkartılması ve hükümde denetim süresindeki ihtarata ilişkin bendin başına “TCK.nun 51/7. maddesi gereğince” aynı bentteki “denetim süresinin…” ibaresinin başına ise “TCK.nun 51/8. maddesi gereğince” ibarelerinin eklenmesi ve yine hükmün TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bendinden sonra gelecek şekilde “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK.nun 53/1…3. madde ve fıkralarının (“e” bendi dışında) tatbikine,” ifadesinin eklenmesi ve ayrıca hüküm fıkrasından müsadereye ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “Dava konusu kaçak eşya tasfiye edilmiş ise tasfiye bedelinin hazine adına irad kaydına, tasfiye edilmemiş ise 5015 sayılı Yasanın ek 5/1. maddesi uyarınca müsaderesine” ifadesinin eklenmesi ile diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.01.2018 günü oybirliği ile karar verildi.