Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2016/10867 E. 2018/216 K. 11.01.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/10867
KARAR NO : 2018/216
KARAR TARİHİ : 11.01.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5015 sayılı Yasaya muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1-Ele geçirilen kaçak eşyanın miktarına göre, hükmolunan hürriyeti bağlayıcı cezada da TCK.nun 61. maddesi uyarınca teşdit uygulanarak alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Adli sicil kaydında görünen ve kesin mahkumiyet niteliğinde olmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ve silinme koşulları oluşmuş sabıkası dışında CMK.nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve hürriyeti bağlayıcı cezanın ertelenmesi müessesesine engel hali bulunmayan sanık hakkında, sanık müdafiinin 09/07/2012 tarihli duruşmada hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep ettiği ancak dosya içerisinde kemt varakasının olmadığı nazara alınarak, … İdaresince hesaplanacak “eşyanın ithalinde öngörülen … vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarı olan miktarın kamu zararı olduğunun sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanununun 231/9. fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken ”kasten işlemiş olduğu bir suçtan dolayı sabıkalı olduğu göz önüne alınarak, bir daha suç işlemeyeceği yönünde kanaat oluşmadığından ve yasal olanak da bulunmadığından” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle sanık hakkında TCK.nun 51. maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesine ve CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
3-24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
-5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet
veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca sanığın cezada kazanılmış hakkı saklı tutularak BOZULMASINA, 11/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.