YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/18260
KARAR NO : 2018/311
KARAR TARİHİ : 15.01.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5015 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2011/126 sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği üzere sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanması gerekirken yazılı gerekçeyle uygulanmamış olması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
1-01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan “yaptırım” ibaresinin “tedbir” olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9., yine 18.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile 3. ve 8. fıkralarındaki değişiklikler ve 10. fıkrasının yürürlükten kaldırılmış olması göz önüne alındığında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda ve taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin belirtilmesi,
2-Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı bulunmayan …’nin davaya katılmasına karar verilerek lehine vekalet ücreti takdir edilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,
1)Hükümden “ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrilmesine” bölümünün çıkarılmasına,
2)Hükümden … lehine vekalet ücretine hükmedilen bendin kaldırılmasına ve sair kısımlar aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.