YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/1140
KARAR NO : 2019/35745
KARAR TARİHİ : 10.10.2019
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1.Sanığın kaçak sigara satarken yakalandığı 23.07.2012, 20.09.2012, 26.07.2012 ve 24.09.2012 tarihli olaylarla ilgili olarak;
23.07.2012 tarihli olayla ilgili olarak verilen mahkemenin 10.07.2013 tarih, 2012/2341 Esas ve 2012/938 Karar sayılı kararının Dairemizin 24.05.2017 tarih, 2015/145 Esas ve 2017/4191 Karar sayılı ilamıyla bozulduktan sonra mahkemenin temyize konu 2017/423 Esas sırasına kaydedildiği,
20.09.2012 tarihli olayla ilgili olarak sanık hakkında 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca verilen erteli 1 yıl 8 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezasının temyiz edilmeksizin kesinleştiği,
26.07.2012 tarihli olayla ilgili olarak sanık hakkında 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca kurulan 1 yıl 8 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın denetim süresi içinde tehdit suçunu işlemesi nedeniyle ihbar üzerine mahkemenin yeni bir esas alarak dosyayı temyize konu işbu dosya ile birleştirdiği ve hükümle birlikte bahse konu açıklanması geri bırakılan hükmün açıklandığı,
24.09.2012 tarihli olayla ilgili olarak sanık hakkında 4733 sayılı Yasanın 8/4.maddesi uyarınca kurulan 1 yıl 8 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,
Mahkemenin bu 4 olayı TCK’nun 43. maddesi kapsamında değerlendirerek 20.09.2012 olay tarihli temyiz edilmeden kesinleşen cezanın, 26.07.2012 olay tarihli denetim süresinde yeni bir suç işlenmesi nedeniyle açıklanan hükümdeki cezanın ve 24.09.2012 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karardaki cezanın toplam cezadan mahsubuna karar verdiği anlaşılmakla;
26.07.2012 tarihli olayla ilgili 12.06.2013 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olarak verilen kararın sanığın denetim süresi icerisinde tekrar suç işlemesi üzerine yeni esas alarak hüküm açıklanmaksızın 2017/607 Esas-2018/607 Karar sayılı kararla bu dosya ile birleştirilip temyize esas son hükümle birlikte hükmün açıklanması suretiyle 1 yıl 8 ay hapis ve 500.00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiş ise de;
26.07.2012 tarihli olayın da TCK’nun 43. maddesi kapsamında değerlendirilerek tüm suçlar yönünden tek bir hüküm kurulması yerine ayrı hüküm kurularak kesinleşmediği de gözetilmeksizin sonuç cezadan mahsubuna karar verilmesi;
24.09.2012 suç tarihli olup 2018/204-762 Esas-Karar sayılı dosyada 31.05.2018 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen cezanın TCK’nun 43. maddesine esas alınamayacağı gibi infazı kabil kesinleşmiş ilam olmaması nedeniyle sonuç cezadan mahsubuna da karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi;
Yine kesinleşen cezaların mahsubu ile yetinilmesi yerine, infaz aşamasında gözetilmesi de gerektiği halde, “dosyadan tayin edilen cezadan TCK’nun 63. maddesi uyarınca mahsubu ile sanık hakkında infazı kabil ek bir ceza verilemeyeceğinin tespitine” karar verilmesi,
2.Katılan Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı (TAPDK yerine) lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,
Yasaya aykırı, katılan Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.