YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/7014
KARAR NO : 2020/9401
KARAR TARİHİ : 16.06.2020
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5411 sayılı Yasaya muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Katılan BDDK vekilinin temyizinin sanık … hakkında kurulan mahkumiyet hükmü ile sınırlı olduğu gözetilerek sanık … müdafii ve BDDK vekilinin sanık … hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Hükmolunan cezanın nevi ve miktarı ile yasal süresinden sonra talepte bulunulmasına göre, sanık … müdafiinin duruşmalı inceleme talebi yerinde görülmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK’nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;
1. Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK.nun 62/1. madde ve fıkrası yerine TCK’nun 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
2. Gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesi yerine TCK’nun 52. maddesinin yazılması suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,
3. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Uzun süreli hapis cezası ertelenmeyen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmemesi,
4. 5411 sayılı Yasanın 160. maddesinde öngörülen zimmet suçunun niteliği gereği, atılı suçtan doğrudan zarar görmeyen mudi Liva İnşaat Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin müdahilliğine karar verilip lehine maktu vekalet ücretine hükmolunması,
Yasaya aykırı, sanık … müdafii ve katılan BDDK vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca,
1. Hükmün 4. paragrafındaki ”5237 Sayılı Yasanın 62. Maddesi” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine gelmek üzere ”TCK’nun 62/1. maddesi” ibaresinin eklenmesi,
2. Hükmün 5. paragrafındaki ”TCK 52. Maddesi” ibaresinin çıkarılıp yerine gelmek üzere “TCK’nun 52/2. maddesi” ibaresinin eklenmesi,
3. Hükümden TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E. , 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,
4. Hüküm fıkrasından maktu vekalet ücretine ilişkin bölümün çıkartılarak yerine gelmek üzere hükme ”Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 3.000 TL maktu vekalet ücretinin sanık …’tan alınarak katılan BDDK’ya verilmesine” ibaresinin eklenmesi ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.