Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2019/9001 E. 2022/18340 K. 13.12.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/9001
KARAR NO : 2022/18340
KARAR TARİHİ : 13.12.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Sürat Kargo Of şubesine kaçak çay geleceği yönündeki ihbar üzerine kargoyu teslim alan sanığın sevk ve idaresindeki araçta 2060 kg çay ele geçmesi şeklinde gerçekleşen olayda; dosyada … Çay Gıda San. Turz. İnş. İmalat İth. İhr. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından Pederlioğlu Çay Gıda San. Tic. Ltd. Şti. adına düzenlenen sevk irsaliyesi bulunduğu, sanığın aşamalarda alınan beyanlarında Pederlioğlu çay fabrikasının müdürü olduğunu ve bu çayları … isimli firmaya kendisinin gönderdiğini, sonrasında iade edildiğini beyan ettiği anlaşılmakla; Her iki firma da araştırılarak suç tarihinde faal olup olmadığın tespit edilip yetkililerinin beyanlarının alınması, irsaliyenin firma defterlerinde kayıtlı olup olmadığının tespiti ile ithale kadar inilmek suretiyle zincirleme menşei araştırmasının tamamlanması, ilgili Gümrük Müdürlüğünden gümrük giriş beyannameleri ile çayın ithali sırasında yapılan analiz sonuçlarının tüm ekleriyle birlikte getirtilmesi, dava konusu faturalar ve tüm belgeler konusunda uzman bilirkişiye tevdi edilerek davaya konu çaydan alınan analiz sonuçlarıyla da karşılaştırılması suretiyle cins, miktar, menşei ve sair özellikleri itibariyle ayniyet tespiti yaptırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,
Kabule göre de;
1) Sanığın eyleminin 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden, 5607 sayılı Yasanın 3/1. maddesi gereği hüküm kurulması,
2) 10.12.2022 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Yasanın 8. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3. maddesinin 22. fıkrasının, 23. fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek; hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen “Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir.” şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada soruşturma aşamasında ihtarat yapılmadığı anlaşıldığından 1/2 oranında indirim uygulanacağı gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası kapsamında ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,
3) Suça konu kaçak çayların 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK’nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.