YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/1054
KARAR NO : 2020/8584
KARAR TARİHİ : 08.06.2020

5411 sayılı Bankacılık Kanunu’na muhalefet suçundan Malatya Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/8833 sayılı soruşturma dosyası kapsamında, Türkiye Finans Katılım Bankası A.Ş.’nin Genel Merkezinde bulunan ilgili bankanın …. Şubesinin 23/11/2017 tarihli ve 13:00 ile 15:00 saatleri arasındaki kamera görüntülerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 127. maddesi gereğince el konulması talebinin reddine ilişkin Malatya 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 15/04/2019 tarihli ve 2019/1430 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Malatya 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 16/04/2019 tarihli ve 2019/1588 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 19/11/2019 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/11/2019 tarihli ve KYB. 2019/116417 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Mezkür ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, müşteki …’nun Türkiye Finans Bankası …. Şubesinde TL ve Dolar hesabının bulunduğu, Elazığ’da bulunan kızına TL hesabından para gönderdiği, akabinde kızının Dolar hesabına para gönderdiği, hesap hareketlerinin kontrolünde hesabında 5031 Dolar olması gerekirken 3031 dolar olduğunu görmesi nedeniyle ilgililer hakkında şikayetçi olması üzerine başlatılan soruşturma kapsamında, ilgili bankanın …. Şubesinin 23/11/2017 tarihli ve 13:00 ile 15:00 saatleri arasındaki kamera görüntülerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 127. maddesi gereğince el konulması talebinde bulunulduğu, ancak Malatya 2. Sulh Ceza Hakimliğince “dosya kapsamında el konulan veya el konulması talep edilen suç eşyasının ne zaman el konulduğuna dair herhangi bir bilgi ve belgenin bulunmadığı” gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiş ise de;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 123. maddesinde yer alan “(1) İspat aracı olarak yararlı görülen ya da eşya veya kazanç müsaderesinin konusunu oluşturan malvarlığı değerleri, muhafaza altına alınır.(2) Yanında bulunduran kişinin rızasıyla teslim etmediği bu tür eşyaya elkonulabilir.” ve 127. maddesinde yer alan “(1)Hâkim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet savcısının, Cumhuriyet savcısına ulaşılamadığı hallerde ise kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlileri, elkoyma işlemini gerçekleştirebilir. (2)Kolluk görevlisinin açık kimliği, elkoyma işlemine ilişkin tutanağa geçirilir. (3)Hâkim kararı olmaksızın yapılan elkoyma işlemi, yirmidört saat içinde görevli hâkimin onayına sunulur.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, ispat aracı olarak yararlı görülen ve gerçeğin ortaya çıkarılması için gerekli olduğu anlaşılan kamera görüntülerinin incelenmek üzere el konulmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, talebin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Malatya 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 16/04/2019 tarihli ve 2019/1588 değişik iş sayılı kararını kapsayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden CMK’nun 309. maddesi gereğince kanun yararına kararın bozulmasına dair talebin REDDİNE, 08/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.