YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/923
KARAR NO : 2020/9426
KARAR TARİHİ : 11.06.2020

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet suçundan sanık …’in, anılan Kanunun 3/5, 3/10, 3/10-son ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62, 52/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 100,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 21/02/2019 tarihli ve 2018/467 esas, 2019/179 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 13/02/2020 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 19/02/2020 tarihli ve KYB. 2020/22842 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Mezkür ihbarnamede;
Dosya kapsamına, benzer bir olay nedeniyle, Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 14/10/2019 tarihli ve 2019/26278 esas, 2019/12635 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 5607 sayılı Kanun’un 5/2. maddesinin “Yedinci fıkrası hariç, 3’üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir. Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz” hükmünü içermesi karşısında, ele geçirilen sigara miktarı da gözetilerek, hakkında lehe hükümlerin uygulanmasını talep eden sanığa, soruşturma evresinde suça konu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarı hesaplanarak bu tutarı ödemesinin adil yargılanma hakkının bir unsuru olan “haklarının öğretilmesi yükümlülüğü” kapsamında, usulüne uygun olarak hukukî sonuçlarıyla birlikte açıklanmadığı anlaşıldığından sanığa bu hak tanınmadan mahkûmiyet hükmü kurulmasında isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 19.12.2019 tarihli ve 2019/19-178 Esas, 2019/711 Karar sayılı kararı doğrultusunde DÖRTYOL 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 21/02/2019 tarihli ve 2018/467 Esas, 2019/179 Karar sayılı kararını kapsayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden CMK’nun 309. maddesi gereğince kanun yaranına kararın bozulmasına dair talebin REDDİNE, 11/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.