YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/20027
KARAR NO : 2023/9142
KARAR TARİHİ : 25.10.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/7 E., 2018/618 K.
SUÇ : 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Eskişehir (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 23.12.2010 tarihli ve 2010/823 Esas, 2010/1270 Karar sayılı kararıyla sanık … ile temyiz dışı sanıklar … ve … hakkında 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’na (1163 sayılı Kanun) muhalefet suçundan açılan davada, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.
2.Anılan kararın, katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 04.06.2014 tarihli ve 2013/8358 Esas, 2014/11089 Karar sayılı ilâmıyla bozulmasına karar verilmiştir.
3.Bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda Eskişehir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.09.2014 tarihli ve 2014/239 Esas, 2014/39 Karar sayılı kararı ile sanık … ile temyiz dışı sanıklar … ve …’ in 1163 sayılı Kanun’un Ek 2 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hapis cezasından çevrilen 500,00 TL adlî para cezası ve doğrudan hükmolunan 500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanıklar hakkındaki hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
4.Eskişehir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2018 tarihli ve 2018/7 Esas, 2018/618 Karar sayılı kararıyla; sanıklardan …’ın denetim süresi içerisinde işlemiş olduğu kasıtlı suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi nedeni ile sanık hakkındaki hükmün açıklanması ile sanığın, 1163 sayılı Kanun’un Ek 2 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hapis cezasından çevrilen 500,00 TL adlî para cezası ve doğrudan hükmolunan 500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri; suçsuz olduğuna, savunmaları doğrultusunda kararın bozulup hakkında beraat hükmü verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Eskişehir Valiliği Tarım İl Müdürlüğünün 18.09.2010 tarihli ihbar yazısı ekinde yer alan iddianameye konu kooperatifin 2008 yılı hesap devresine ait olağan genel kurul toplantı tutanağı uyarınca sanığın, 24.06.2009 tarihinde 4 yıl süre ile yönetim kurulu üyeliğine seçildiği anlaşılmıştır.
2.Sanık savunmalarında, suçlamaları kabul etmediğini, kooperatifin dağılma aşamasına geldiğini, istifaların çoğaldığını, ortakların kooperatife sahip çıkmadığını, kooperatifin borçlarının çoğaldığını, fesih için gereken işlemleri yapacaklarını ve 2011 yılı Ocak ayında toplantı yapacaklarını, yönetimi yeni devir almış olduklarını, yasal prosedürü tam olarak bilemedikleri için üyeleri sözlü olarak toplantıya çağırdıklarını, ön ödeme şartlarını yerine getiremediğini beyan ettiği görülmüştür.
3.03.01.2018 tarihli ön ödeme teklifinin, sanığa 06.01.2018 tarihinde tebliğ edildiği görülmüştür.
IV. GEREKÇE
Sanık savunması ve dosya içerisinde yer alan olağan genel kurul toplantı tutanağı uyarınca, suç tarihinde kooperatif yönetim kurulu üyesi görevinde bulunduğu anlaşılan ve kanunî süresi içerisinde olağan genel kurulu toplantıya çağırmadığı görülen sanık tarafından ileri sürülen nedenlerin, suç kastını ortadan kaldırmayacağının anlaşılması nedeniyle, sanığın aşağıda yer alan hukuka aykırılık nedenleri dışındaki sübuta yönelen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Ancak;
1.1163 sayılı Kanun’un Ek 2 nci maddesinin ikinci fıkrasında 7339 sayılı Kanun’un 14 üncü maddesiyle yapılan değişiklik öncesinde öngörülen hapis cezası üst haddinin 6 … olduğu gözetilerek;
Anayasa Mahkemesi’nin 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun’un 24 üncü maddesi ile yeniden düzenlenen ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin birinci fıkrasında hüküm altına alınan basit yargılama usulüne ilişkin anılan Kanun’un Geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan kovuşturma evresine geçilmiş ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmesi, aynı şekilde 16.03.2021 tarihli, 31425 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararı ile yargılama aşamasında olup, henüz kesinleşmiş hükümle sonuçlanmamış dosyalar yönünden, ceza miktarı üzerinde fail lehine etki doğuracağı, bu nedenle belirli bir tarih itibarıyla hükme bağlanmış olan dosyalarda basit yargılama usulünün uygulanmamasının Anayasa’nın 38 inci maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle eklenen Geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan hükme bağlanmış ibaresinin iptal edildiği de dikkate alınmak suretiyle, 5237 sayılı Kanun’un 7 nci ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddeleri uyarınca dosyanın basit yargılama usulü yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.
2.Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 01.07.2010 yerine, 30.06.2010 olarak gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2018 tarihli ve 2018/7 Esas, 2018/618 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.10.2023 tarihinde karar verildi.