YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/20319
KARAR NO : 2021/15004
KARAR TARİHİ : 09.11.2021

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’na muhalefet etmekten kabahatli … hakkında anılan Kanun’un 36/3-b maddesi gereğince 2.473,00 Türk lirası, 51/2-a maddesi uyarınca 288,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair Balıkesir Bölge Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünün 21/08/2020 tarihli ve MA 60126551 sayılı trafik idari para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun kısmen kabulüne ve 2918 sayılı Kanun’un 36/3-b maddesi kapsamında uygulanan 2.473,00 Türk lirası idari para cezasının kaldırılmasına dair BALIKESİR 2. Sulh Ceza Hâkimliği’nin 23/09/2020 tarihli ve 2020/2387 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 17/03/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 15/04/2021 tarihli ve KYB. 2021/42929 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Mezkür ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, Balıkesir 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 23/09/2020 tarihli kararı ile muterizin önceki eylemi nedeniyle 01/10/2016 tarihinde başlayan 2 yıllık geri alma süresinin yeni eylem tarihi olan 21/08/2020 tarihinde dolmuş olduğu ancak kabahatlinin sürücü belgesini geri almaya hak kazanmış olmasına rağmen sürücü belgesini geri alıp yanında bulundurmadığı anlaşıldığından muteriz hakkında 2918 sayılı Kanun’un 44/1-b maddesine göre idari para cezası verilmesi gerekirken 36/3-b maddesine göre idari yaptırım düzenlenmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle kabahatli hakkında tesis edilen idari para cezasının kaldırılmasına karar verilmiş ise de, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 48/11. maddesinde ”Alkollü olarak araç kullanması nedeniyle son ihlalin gerçekleştiği tarihten itibaren geriye doğru beş yıl içinde sürücü belgeleri ikinci defa geri alınan sürücüler Sağlık Bakanlığınca, usul ve esasları İçişleri, Millî Eğitim ve Sağlık bakanlıklarınca çıkarılacak yönetmelikte gösterilen sürücü davranışlarını geliştirme eğitimine; üç veya üçten fazla geri alınan sürücüler ise psiko-teknik değerlendirmeye ve psikiyatri uzmanının muayenesine tabi tutulurlar.” hükmü ile aynı maddenin 13. fıkrasında “Bu madde hükümlerine göre geri alınan sürücü belgesinin iade edilebilmesi için; ilgili kişi hakkında trafik kurallarına aykırılık dolayısıyla bu Kanun hükümlerine göre verilmiş olan idari para cezalarının tamamının tahsil edilmiş olması; uyuşturucu veya uyarıcı madde alması nedeniyle sürücü belgesi geri alınanların ayrıca sürücü olmasında sakınca bulunmadığına dair resmi sağlık kurumlarından alınmış sağlık kurulu raporunun ibraz edilmesi şarttır” hükmünün âmir olduğu, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin “Alkol, uyuşturucu veya uyarıcı maddeler etkisi altında araç sürme yasağı” başlıklı 97. maddesinin 6. fıkrasında yer alan “Bu madde kapsamında geçici olarak geri alınan sürücü belgelerinin iade edilmesi için 2918 sayılı Kanunun 48 inci maddesinde belirtilen geri alma sürelerinin dolmuş olması, bu Kanun kapsamında verilen idari para cezalarının tahsil edilmiş olması ve gerekli diğer şartların sağlanmış olması zorunludur.” düzenlemesi de nazara alındığında, kabahatlinin alkollü araç kullanması nedeniyle son ihlalin gerçekleştiği tarihten itibaren geriye doğru 5 yıl içinde iki defa sürücü belgesinin geri alındığı, bu sebeple anılan hüküm gereği sürücü davranışlarını geliştirme eğitimine tabi tutulması ve kabahatli hakkında düzenlenen trafik idari para cezalarının tamamının da tahsili gerektiği, bu bağlamda sürücü belgesinin iade edilmesi şartlarının oluşmadığı cihetle, muteriz hakkında 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 36/3-b maddesinde yer alan “Mahkemelerce veya Cumhuriyet savcılıklarınca ya da bu Kanunda belirtilen yetkililerce sürücü belgesi geçici olarak ya da tedbiren geri alınanların,…araç kullanarak trafiğe çıktıklarının tespiti hâlinde, bu kişilere 1.407 Türk Lirası idari para cezası verilir.” şeklindeki hüküm uyarınca verilen idari para cezasının yerinde olduğu gözetilmeden, başvurunun reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden, BALIKESİR 2. Sulh Ceza Hakimliği’nin 23.09.2020 tarih, 2020/2387 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nun 309/4-c maddesi uyarınca, aleyhe tesir etmemek ve yeniden yargılamayı gerektirmemek üzere BOZULMASINA, 09.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.