YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/28959
KARAR NO : 2023/6223
KARAR TARİHİ : 14.06.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/707 E., 2021/31 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2011 tarihli ve 2011/99 Esas, 2011/608 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun’un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca neticeten 5 … hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, kaçak eşyanın zoralımına, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, anılan Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası gereği sanığın 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiştir.
2.Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik katılan … İdaresi vekilinin itirazının reddine karar verilerek 25.07.2012 tarihinde usulüne uygun olarak kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde 21.08.2014 tarihinde işlediği marka hakkına tecavüz suçundan mahkumiyetine karar verilerek, kararın kesinleşmesi üzerine Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2015/784 Esas, 2015/940 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına, 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca neticeten 5 … hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3.Anılan kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.11.2020 tarihli ve 7 – 2016/70437 sayılı yazısı ile,
7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 61 inci ve 62 nci maddeleriyle değişik 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü ve 5 inci maddelerinde yapılan değişikliklerin, hakkında mahkumiyet hükmü kurulmuş sanık lehine olması nedeni ile dava dosyası mahkemesine iade edilmiştir.
4.Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2021 tarihli ve 2020/707 Esas, 2021/31 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına, 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin beşinci ve yirmiikinci fıkraları uyarınca neticeten 1 … 20 gün hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz nedenleri; sanığın faturalı şekilde aldığı ürünlerin kaçak olduğunu bilmediğine, cezanın ertelenmesi ve seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar verilmediğine ve re’sen dikkate alınacak nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.04.11.2010 tarihinde mahkemeden alınan arama kararına istinaden sanığın işlettiği Artı İletişim adlı iş yerinde usulüne uygun olarak yapılan aramada, tezgahta satışa hazır halde 24 adet gümrük kaçağı cep telefonu ele geçirilmiştir. Suça konu cep telefonlarının imei numaralarının kayıtlı olmadığına ilişkin Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumunun incelemesi dosya kapsamında mevcuttur.
2.Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usulüne uygun olarak kesinleştiği 25.07.2012 tarihinden itibaren başlayan beş yıllık denetim süresi içerisinde 21.08.2014 tarihinde işlenen marka hakkına tecavüz suçundan Ordu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.06.2015 tarihli ve 2014/571 Esas, 2015/361 Karar sayılı kararı ile verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin ilâm ve kesinleşme şerhi dava dosyasında mevcuttur.
IV. GEREKÇE
Hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçun, 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61 inci
maddesinin (A)-1 inci fıkrasında düzenlenen marka hakkına tecavüz suçu olması, 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma kapsamına alınması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 nci maddesinin birinci fıkrası ve 7 nci maddesinin ikinci fıkrası hükümleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bu suç yönünden, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi gerekliliği nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2021 tarihli ve 2020/707 Esas, 2021/31 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.06.2023 tarihinde karar verildi.