Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2022/17099 E. 2023/2647 K. 22.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/17099
KARAR NO : 2023/2647
KARAR TARİHİ : 22.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/294 E., 2021/598 K.
SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının
Düzenlenmesine Dair Kanun’a muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın ve nakil aracının müsaderesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Zamanaşımı nedeniyle düşme

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Siverek 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.06.2013 tarihli ve 2012/12 Esas, 2013/243 Karar sayılı kararı ile sanıklar … ve … hakkında 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamülleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun’un (4733 sayılı Kanun) 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince mahkûmiyet ve kaçak eşya ile nakilde kullanılan aracın müsaderesine karar verilmiştir.

2.Siverek 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.06.2013 tarihli ve 2012/12 Esas, 2013/243 Karar sayılı kararının sanıklar … ve … ile katılan Gümrük İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 12.05.2020 tarihli ve 2016/12260 Esas, 2020/3919 Karar sayılı ilâmıyla; “…Suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2. maddelerinin somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK’nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,…” nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Siverek 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2021 tarihli ve 2020/294 Esas, 2021/598 Karar sayılı kararı ile 4733 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 52 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve aynı Kanun’un 54 üncü maddesi uyarınca sanık … hakkında 4 yıl hapis ve 2000 gün karşılığı 40000 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, sanık … hakkında 3 yıl 4 … hapis ve 1666 gün karşılığı 33320 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, sanıklara verilen adlî para cezasının taksitlendirilmesine, hak yoksunluklarına, kaçak eşyanın ve nakilde kullanılan aracın müsaderesi ile katılan kurum lehine vekâlet ücreti verilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanık …’ün temyiz isteği, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, araçtaki kolilerde kaçak sigara olduğunu bilmediğine, suç işleme kastının bulunmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re’sen dikkate alınacak gerekçelerle kararın bozulmasına karar verilmesine ilişkindir.

2.Sanık …’in temyiz isteği, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğuna, karardan dolayı mağdur edildiğine, verilen cezanın kaldırılması gerektiğine, açıklanan nedenlerle kararın bozulmasına karar verilmesine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1.Sanıkların yargılama konusu eylemi için, 4733 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı ve 67 nci maddeleri gereği 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresi öngörülmüştür.

2.Zamanaşımını en son kesen işlem olan sanıklar hakkında mahkûmiyet hükmünün verildiği 12.06.2013 tarihi itibarıyla, hüküm tarihinde, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin tamamlanmış bulunduğu gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR
Zamanaşımını en son kesen işlem olan sanıklar hakkında mahkûmiyet hükmünün verildiği 12.06.2013 tarihi itibarıyla, hüküm tarihinde, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin

tamamlanmış bulunduğu gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi kanuna aykırı olup,

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Siverek 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2021 tarihli ve 2020/294 Esas, 2021/598 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar … ve …’in temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, ancak hüküm tarihinde 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince asli zamanaşımı süresi gerçekleşmiş bulunduğundan ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, suça konu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE, suç eşyasının naklinde kullanılan 46 LR 952 plakalı nakil aracının üzerindeki tedbir şerhi kaldırılarak hak sahibine İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.03.2023 tarihinde karar verildi.