YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/6582
KARAR NO : 2022/13899
KARAR TARİHİ : 04.10.2022
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM :Asıl kararla sanık … hakkında hükümlülük, erteleme; sanık … hakkında hükümlülük, müsadere; ek kararla sanık … müdafiinin eski hale getirme ve temyiz talebinin reddine
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I- Sanık … müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK’nun 42/1. maddesi uyarınca eski hale getirme isteği hakkında karar verme görevi bulunmayan yerel mahkemenin sanık … müdafiinin eski hale getirme talebine ilişkin 23/05/2011 tarih ve 2010/21 E, 2011/109 K. sayılı ek kararı hukuken geçersiz ve yok hükmünde kabul edilip kaldırılarak yapılan incelemede;
Sanığın yokluğunda verilen hükmün, sanığın beyan ettiği adrese çıkartılan tebligatla Tebligat Kanunu’nun 20. maddesine göre usulüne uygun olarak tebliğ edildiği gözetilerek eski hale getirme talebinin reddine karar verilerek yapılan incelemede;
Temyiz inceleme isteğinin reddine dair mahkemenin 23/05/2011 tarih 2010/21 Esas, 2011/109 Karar sayılı ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, sanık … müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle red kararının ONANMASINA,
II- Sanık …’in temyiz talebinin incelenmesinde;
Tüm dosya kapsamı ve olay tutanağının incelenmesinde; İran ülkesinden gelen 65 NK 586 plakalı yolcu otobüsünde önleyici arama kararı ile yapılan aramada muafiyet kapsamı dışında 35 kg toz şeker, 252 adet el kremi, 522 kilo et, 100 kg şekerleme, 490 kg badem içi, 100 kg fıstık, 49 kg kına ve 2 çuval oyuncak tabanca mermisi ele geçirildiği olayda, sanık …’in savunmasında, gezmek amacıyla gittiği İran ülkesinden alış veriş yaptığını, İran’dan Türkiye’ye gelmek üzere bu araca yolcu olarak bindiğini, kaçak eşyaların bir kısmının bireysel olarak kendisine ait olduğunu, diğer sanıklar ve eşyalarla ilgisinin bulunmadığını beyan etmesi, temyiz incelemesine konu olmayan diğer sanıkların savunmalarının da aynı doğrultuda olması nedeniyle sanık …’in kaçakçılık eylemini diğer sanıklarla birlikte fikir ve eylem birliği içerisinde işlediğine dair delil elde edilememesi karşısında; sanık hakkında toplu kaçakçılık suçundan hüküm kurulmuş ise de, 5607 sayılı Yasanın 4/2. maddesinde düzenlenen suçun üç veya daha fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi koşulunun gerçekleşmediği ve sanık …’in eylemlerinin 5607 sayılı Yasanın 3/1. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen bireysel kaçakçılık suçunu oluşturduğu ve 5237 sayılı TCK’nun 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereğince 8 yıllık asli zamanaşımı süresine tabi bulunduğu gözetilerek, sanık hakkında mahkumiyet hükmünün kurulduğu 15/02/2011
tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık asli zamanaşımı tamamlandığından sanık …’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddesi gereğince sanık … hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava konusu kaçak eşyalar tasfiye edilmiş ise tasfiye bedelinin hazine adına irad kaydına, tasfiye edilmemiş ise 5237 sayılı TCK’nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderelerine, 04/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.