YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/10189
KARAR NO : 2023/7608
KARAR TARİHİ : 02.10.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/493 E., 2022/863 K.
SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu’na muhalefet
HÜKÜM : Düşme, emval müsaderesi, nakil aracının iadesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Tire Sulh Ceza Mahkemesinin 21.07.2009 tarihli ve 2008/252 Esas, 2009/552 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu’na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, orman emvalinin müsaderesine, nakil aracı hakkında hüküm açıklandığında veya denetim süresi dolduğunda karar verilmesine karar verildiği, katılan vekilinin nakil aracının müsaderesi hususunda karar verilmesi talebi üzerine Mahkemenin
22.02.2010 tarihli ek kararıyla talebin reddine karar verildiği, Mahkemenin 21.07.2009 tarihli kararının temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 02.11.2011 tarihli ve 2011/17546 Esas, 2011/15918 Karar sayılı ilâmıyla dosyanın mahal mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.
2.Sanığın talebi üzerine Tire 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2014 tarihli ve 2008/5 Esas, 2009/4 Karar sayılı ek kararıyla 35 M 0226 plakalı aracın karar kesinleştiğinde sanığa iadesine karar verilmiştir.
3.Anılan ek kararın temyiz üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 13.09.2017 tarihli ve 2017/3213 Esas, 2017/6819 Karar sayılı ilâmıyla “..Her ne kadar CMK’nın 231/10. maddesi uyarınca denetim süresinin tamamlanması nedeniyle düşme kararı verilirken nakil aracı hakkında da karar verilmesi gerekmekte ise de; yalnızca müsadere hakkında karar verilmesi, davanın esasıyla ilgili her zaman karar verilmesi mümkün olmakla bozma sebebi yapılmamıştır…” şeklinde onanmasına karar verilmesi üzerine Tire 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2017 tarihli ve 2008/5 Esas, 2009/4 Karar sayılı ek kararıyla sanığın denetim süresi içinde suç işlemediği anlaşıldığından Tire Sulh Ceza Mahkemesinin 21.07.2009 tarihli ve 2008/252 Esas, 2009/552 Karar sayılı kararının ortadan kaldırılmasına ve davanın düşmesine karar verilmiştir.
4.Anılan kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 23.02.2022 tarihli ve 2021/21913 Esas, 2022/3367 Karar sayılı ilâmıyla “..21.07.2009 tarihli karar ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra, kararın kesinleştiği 13.10.2009 tarihi üzerinden denetim süresi olan 5 yıl içerisinde kasten yeni bir suç işlemediği gerekçesiyle 25.12.2017 tarihli ek karar ile 5271 sayılı CMK’nun 231/10. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün ortadan kaldırılarak davanın düşmesine karar verildiği anlaşılmakla; taraflar haberdar edilerek duruşma açılması, suça konu kaçak eşyalar hakkında müsadere hususunda da yeniden bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya üzerinden yazılı şekilde hüküm kurulması,..” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
5.Bozma üzerine Tire 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2022 tarihli ve 2022/493 Esas, 2022/863 Karar sayılı kararıyla davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine, orman emvalinin müsaderesine ve 35 M 0226 plakalı aracın sanığa iadesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan … İdaresi vekilinin temyiz isteği, sanığın cezalandırılması gerektiğine ve re’sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen ilâma göre suçta kullanılan nakil aracının iadesine ilişkin kararın onanmak suretiyle kesinleştiği gözetilmeden araç müsaderesine yer olmadığına ve sanığa iadesine dair kararın hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmakla,
Sanığın yargılama konusu eylemi için, 6831 sayılı Kanun’un 108 inci maddesinin birinci fıkrası gereği belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın savunmasının alındığı 24.06.2008 tarihi olduğu ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle 5
yıllık durma süresi dahil edildikten sonra bu tarihten itibaren, hüküm tarihinden önce 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşıldığından davanın düşmesine dair kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tire 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2022 tarihli ve 2022/493 Esas, 2022/863 Karar sayılı kararında katılan … İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan … İdaresi vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.10.2023 tarihinde karar verildi.