YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/3198
KARAR NO : 2023/4891
KARAR TARİHİ : 17.05.2023
B O Z M A Ü Z E R İ N E
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi, nakil aracının iadesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.10.2014 tarihli ve 2013/509 Esas, 2014/601 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na (5607 sayılı Kanun) muhalefet
suçundan 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği 7,350,00 TL ve 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına ve eşya müsaderesine, nakil aracının müsaderesine karar verilmiştir.
2.Anılan kararın sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 18.05.2021 tarihli ve 2018/16774 Esas, 2021/6190 Karar sayılı ilâmıyla; hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 61 inci ve 62 nci maddeleri ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun’un ilgili hükümlerinin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu ve nakil aracının müsaderesi kararının eksik inceleme ile verilmiş olması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3.Bozma üzerine verilen temyize konu Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2022 tarihli ve 2021/439 Esas, 2022/67 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5607 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan aynı Kanun’un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası ve aynı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği 7,350,00 TL ve 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına ve eşya müsaderesine, nakil aracının iadesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar müdafiinin temyiz isteği, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanıkların beraati gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.29.03.2012 tarihinde yapılan ihbara göre durumu şüpheli görülen Mesut Torunların kullandığı, …’in içinde bulunduğu 07 EKM 57 plaka sayılı BMC marka kamyonda Cumhuriyet savcılığından alınan arama kararı ile saat 03.25’te yapılan aramada 23.320 şişe (272 koli) yabancı menşeili kaçak parfümün ele geçirildiği, sanıkların taşıdıkları eşyaya ilişkin fatura, irsaliye vb. belge ibraz edemedikleri anlaşılmaktadır.
2.Sanık … savunmasında nakliye firmasının yönlendirmesi ile bu eşyayı taşıdığını, eşyanın kaçak olduğunu bilmediğini beyan ederek suçu inkar etmiştir.
3.Sanık … savunmasında araçta tesadüfen bulunduğunu, eşya yüklendiğini gördüğünü ancak ne olduğu hakkında bilgisi olmadığını beyan ederek suçu inkar etmiştir.
4.Malen sorumlu … ifadesinde 07 EKM 57 plakalı kamyonun kendisine ait olduğunu, ancak bu kamyonu sanık … ile ortak olarak çalıştırdığını, bu olayda da kendisinin müşteri ile irtibata geçtiğini ve Mesut’a haber verdiğini, irsaliyenin hediyelik eşya olarak kesildiğini beyan etmiştir.
5.Dosyada mevcut kaçak eşyaya mahsus tespit varakasına göre eşyanın gümrüklenmiş değeri 101.127,00 TL, bilirkişi raporuna göre aracın değeri 140.000,00 TL’dir.
6.Sanıklara soruşturma aşamasında etkin pişmanlık ihtaratında bulunulmadığı gibi kovuşturma aşamasında da usulune uygun etkin pişmanlık ihtaratında bulunulmamıştır.
IV. GEREKÇE
1.Sanık …’ın sevk ve idaresindeki nakil aracında ticari miktar ve mahiyette kaçak parfüm ele geçirilmiş olup savunmasında ele geçen kaçak eşyaları faturasız naklettiğini, ancak kaçak olduklarını bilmediğini beyan etmiştir. Sanık … ise araca gezmek amacıyla bindiğini, suçla ilgisi olmadığını savunmuş ise de, suça konu olayın gelişimi, yüksek miktardaki kaçak parfümün yüklendiği sırada araç yanında olduğu nazara alınarak savunmasının açıkça suçtan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşılmıştır. Açıklanan nedenlere istinaden, eşyanın kaçak olduğu bilinerek nakletmek suretiyle sanıkların sübut bulan eylemlerine dayanılarak kurulan mahkûmiyet hükümlerinde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2.7242 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi ile 5607 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasında yapılan değişiklik uyarınca kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve 5607 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi kapsamında ”…Soruşturma evresinde ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır…” düzenlemesinin getirildiği cihetle, soruşturma aşamasında kendisine ihtarat yapılmayan sanıklara gümrüklenmiş değerin iki katı tutarını ödedikleri takdirde haklarında hükmolunan cezada 1/2 oranda indirim yapılacağı ihtarı gerekirken sanık …’e bu ihtaratın hiç yapılmaması, sanık …’a ise indirim oranının 1/3 olarak bildirilmesi hukuka aykırıdır.
3.Suç konusu 23.320 şişe (272 koli) yabancı menşeili kaçak parfüm, suçta kullanılan nakil aracı kamyonun, hacim ve miktar bakımından ağırlıklı bölümünü oluşturmaktadır. Ele geçirilen kaçak eşyanın değeri ile nakil aracının değeri karşılaştırıldığında aracın müsaderesi 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında aranan işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğurmama, hakkaniyete aykırılık teşkil etmeme koşullarını sağlamaktadır. Malen sorumlu …’nun 22.04.2014 tarihli beyanında kamyona sanık … ile ortak olduklarını belirtmesi karşısında malen sorumlunun iyiniyetli olmadığı anlaşıldığından suçun işlenmesinde kullanılan nakil aracının 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesi gerekirken nakil aracının iade edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (2 ve 3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2022 tarihli ve 2021/439 Esas, 2022/67 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
17.05.2023 tarihinde karar verildi.