YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/5651
KARAR NO : 2023/10554
KARAR TARİHİ : 29.11.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/595 E, 2020/1426 K.
ŞİKAYETÇİ : Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2021 tarihli ve 2020/595 Esas, 2020/1426 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi
gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.04.2016 tarihli ve 2014/1022 Esas, 2016/761 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 2 yıl 6 … hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına, suça konu kaçak eşyaların müsaderesine karar verilmiştir.
2.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7242 sayılı Kanun’un 61 ve 62 nci maddeleriyle değişik 5607 sayılı Kanun’un 3 ve 5 inci maddelerinde yapılan değişikliklerin, hakkında mahkumiyet hükmü kurulmuş sanıkların lehine olabileceğinden, 7242 sayılı Kanunun 63 üncü maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenleme gereği mahkemesine iade edilmiştir.
3.Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2020 tarihli ve 2020/595 Esas, 2020/1426 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan, hapis cezasından çevrilme 6.000,00 TL adlî para cezasına, dava konusu kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.
4.Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2021 tarihli ve 2020/595 Esas, 2020/1426 Karar sayılı ek kararı ile davaya katılma hakkı bulunmayan İstanbul Valiliği il Tarım Orman Müdürlüğü vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Şikâyetçi vekilinin temyiz sebepleri; suç tarihi itibarıyla İstanbul Valiliği İl Tarım Orman Müdürlüğünün davaya katılma ve kararı temyiz etme hakkının bulunduğuna, temyiz talebinin reddine dair ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğundan bahisle bozulması talebine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kanun’un 18 inci maddesinde yer alan “Davaya Katılma” başlığı altında ”Bu kanunda tanımlanan suçlar dolayısıyla açılan davalarda mahkeme, iddianamenin bir örneğini ilgili gümrük idaresine de gönderir. Başvurusu üzerine, ilgili gümrük idaresi açılan davaya katılan olarak kabul edilir.” şeklindeki düzenleme ile kamu davasına katılma hakkının sadece ilgili Gümrük İdaresine ait olduğu hüküm altına alınmıştır.
Bu itibarla yargılama konusu 5607 sayılı Kanun’a muhalefet suçu yönünden Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin suçtan zarar gören sıfatının bulunmadığı, 5271 sayılı Kanun’un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, 1412 sayılı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2021 tarihli ve 2020/595 Esas, 2020/1426 Karar sayılı ek kararında şikâyetçi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
29.11.2023 tarihinde karar verildi.