Yargıtay Kararı 7. Hukuk Dairesi 2014/10304 E. 2014/20701 K. 12.11.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/10304
KARAR NO : 2014/20701
KARAR TARİHİ : 12.11.2014

Mahkemesi : Konya 4. İş Mahkemesi
Tarihi : 22/04/2014
Numarası : 2012/497-2014/56

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı vekili, davacının iş akdine haksız ve bildirimsiz son verildiğini ve günde ortalama 3 saat fazla çalışma yaptığı halde fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini öne sürerek fazla çalışma ücreti alacağının tahsilini talep etmiştir.
Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, davacının iş sözleşmesine göre ücretine fazla çalışma ücretlerinin dahil olduğu ve yıllık 270 saati aşan çalışma olduğunun da davacı tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın, reddine karar verilmiştir.
Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
İş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Dairemiz, 270 saatle sınırlı olarak söz konusu hükümlerin geçerli olduğunu kabul etmektedir. Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir.
Somut olayda; Mahkemece, davacının yıllık 270 saate kadar olan fazla çalışmalarının ücrete dahil olduğunun kabul edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamakta ise de; davacının çalışma saatlerini ve buna göre yıllık fazla çalışma süresini belirlemeden yılda 270 saati aşan çalışma olduğunun davacı tarafından ispatlanamadığını görüş olarak bildiren rapora itibar edilerek hüküm kurulması hatalı olup, yapılan araştırma yetersizdir.
Davalı işverenin banka olduğu gözetildiğinde, mesai saatleri dışında ve tatillerde çalıştıkları zaman en yakın karakola bilgi verdiklerinden mahkemece davacının çalıştığı, davalı bankaya ait şubenin ilgili Emniyet Müdürlüğünden mesai saatleri dışındaki ve tatil günlerindeki çalışmaları araştırılmalı, davacı tanıklarından diğer zamanlara nazaran daha fazla çalışma yaptıklarını beyan ettikleri ay sonu, yıl sonu, devir sonu dönemlerinin ne kadar sürdüğü de sorulup saptanmalı, bundan sonra bilirkişiye davacının çalışma saatlerini ve fazla çalışma sürelerinin tespit edildiği ayrıntılı rapor hazırlattırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra davacının 270 saati aşan çalışmasının bulunup bulunmadığı belirlenmeli, sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, bu yön gözetilmeksizin verilen karar eksik incelemeye dayalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 12.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.