Yargıtay Kararı 7. Hukuk Dairesi 2014/14003 E. 2014/22035 K. 04.12.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/14003
KARAR NO : 2014/22035
KARAR TARİHİ : 04.12.2014

Mahkemesi : Antalya 4. İş Mahkemesi
Tarihi : 10/04/2014
Numarası : 2012/344-2014/180

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı vekili, iş sözleşmesinin davalı işverence haksız olarak feshedildiğini belirterek bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “taleple bağlılık ilkesi” başlığını taşıyan 26. maddesinde “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmüne yer verilmiştir.
Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 1.6.2009 – 4.12.2012 tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinde çalıştığını ileri sürmüştür. Davalı vekili ise davacının 16.11.2012 – 4.12.2012 tarih aralığında çalıştığını bu durumun SGK kayıtları ile de sabit olduğunu savunmuştur. Mahkemece karara esas alınan bilirkişi raporunda SGK kayıtlarına göre davacının davalıya ait işyerinde 28.6.2008-4.11.2008 (4 ay 6 gün) ve 16.11.2009-4.12.2012 tarihleri arasında (3 yıl 18 gün) olmak üzere toplam 3 yıl 4 ay 24 gün çalışması bulunduğundan hareketle dava konusu edilen alacaklar hesap edilmiştir.
Davacı tarafça açıkça davacının son dönem çalışması ile ilgili olarak talepte bulunulmuş olup, bu dönemin ise 1.6.2009 – 4.12.2012 tarihlerini kapsadığını ancak SGK’na geç bildirimde bulunulması sebebiyle işe giriş tarihinin SGK kaydında 16.11.2009 tarihi olarak görüldüğünü iddia etmektedir ki Mahkemece işverence geç ve eksik bildirimde bulunulmasına dair davacı iddiasının ispat edilemediği sonucuna varılmıştır. Şu halde davacı talebi son dönem çalışmasına ilişkin olmakla 16.11.2009 – 4.12.2012 tarih aralığı esas alınarak davacının çalışma süresi belirlenmeli ve dava konusu edilen alacaklar da söz konusu dönem için hesaplanmalı iken talep aşımı suretiyle 28.6.2008-4.11.2008 tarihleri arasındaki çalışma da nazara alınarak sonuca gidilmesi hatalı olup bozma nedenidir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 04.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.