Yargıtay Kararı 7. Hukuk Dairesi 2014/15375 E. 2015/431 K. 22.01.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/15375
KARAR NO : 2015/431
KARAR TARİHİ : 22.01.2015

Mahkemesi : Adana 4. İş Mahkemesi
Tarihi : 12/06/2014
Numarası : 2011/1045-2014/411

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı
dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı vekili, davacının davalı … Beton A.Ş.’nin asıl işverenliğinde dava dışı … Şirketinin işçisi olarak çalıştığını, iş akdine işverence son verilmesine rağmen yasal haklarının ödenmediğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının dava dışı … isimli şirketin işçisi olduğunu, bu şirket ile aradaki ilişkinin asıl-alt işveren ilişkisi olarak nitelendirilemeyeceğini, davanın husumetten reddi gerektiğini savunmuştur.
İhbar olunan … A.Ş. vekili, davacının iş sözleşmesine işin azalması ve eleman fazlalığı sebebi ile son verildiğini kıdem ve ihbar tazminatı ödendiğini belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davalının asıl işveren olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davacının fazla mesai ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının çalıştığı tüm süre boyunca haftada 7 gün çalıştığı ve günde 3 saatten haftada 21 saat fazla çalışma yaptığı belirtilerek alacak hesabı yapılmıştır. Oysa dosya içeriği ve bilirkişi raporundan da anlaşılacağı üzere davacı bir kısım hafta tatillerini kullanmıştır. Bu itibarla davacının hafta tatilini kullandığı haftalar için haftalık 18 saat, hafta tatili kullanmadan 7 gün çalıştığı haftalar bakımından ise haftalık 21 saat üzerinden fazla mesai ücreti hesap edilmesi gerekirken yazılı şekilde hatalı değerlendirme ile karar verilmesi doğru olmamıştır.
O halde davalı vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 22/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.