YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/16968
KARAR NO : 2014/21153
KARAR TARİHİ : 18.11.2014

Mahkemesi : Kastamonu İş Mahkemesi
Tarihi : 05/06/2014
Numarası : 2013/203-2014/124

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 18.11.2014 günü belirlenen saatte temyiz eden davalı M.. Y.. vekili Av. A. E. ile karşı taraftan davacı H.. Ş.. vekili Av.Ö. D.r geldiler. Gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle temyiz nedenlerine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı uyuşmazlık konusudur.
Davacı, kapıcı olarak görev yapmakta olup mahkemece hüküm altına alınan bilirkişi raporunda kışın haftada 60 saat, yaz mevsiminde ise 49,5 saat fazla çalışma yaptığının kabulü ile fazla çalışma alacağının hesaplanması hatalı ve fahiştir.
Öncelikle 24 daireli bir apartmanda davacının çöp toplama, servise çıkma, bahçe işi ve temizlik işleri birlikte değerlendirildiğinde davacının fazla çalışmasını gerektirecek yoğunluğun bulunmadığı anlaşılacaktır. Davacının aynı apartmanda kapıcı dairesinde oturuyor olması onun sürekli emre amade olduğu ve dolayısıyla fiili olarak çalıştığını göstermeyecektir. Bu kapsamda davacının yaz mevsiminde fazla çalıştığının kabulü dosya içeriğine uygun düşmemektedir.
Buna karşılık yukarıda belirtilen görevlerine bir de kalorifer yakmanın da eklendiği kış mevsiminde ise davacının kalorifer yakma görevi nedeniyle günde ortalama olarak 3 saat fazla çalışma yaptığının kabulü dosya içeriğine uygun düşmektedir.
Hal böyle olunca davacının yazın 49,5 saat; kışın ise 60 saat fazla çalıştığının kabulü ile hesaplama yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda genel tatil alacağı hesaplanırken davacının en son aldığı ücret üzerinden hesaplamanın yapıldığı görülmüştür.
Genel tatil ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Bu durumda genel tatil ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Ayrıca bilirkişi tarafından yapılan hesaplamanın da denetime imkan verecek açıklıkta olmadığı da görülmektedir.
Dolayısıyla genel tatil alacağı yönünden hatalı ve eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmiş olması bozma nedenidir.
SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına takdir olunan 1.100,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 18.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.