YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/20585
KARAR NO : 2015/17758
KARAR TARİHİ : 05.10.2015

Mahkemesi : Ereğli(Konya) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
(İş Mahkemesi Sıfatıyla)
Tarihi : 11/06/2014
Numarası : 2012/229-2014/341

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı Bakanlık vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalı Bakanlığın aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.
2-Davacı, davalı işyerinde temizlik işçisi olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.
Davalı, davacının iş akdinin haklı nedenle sonlandırıldığını, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, davacının iş akdinin haklı neden olmadan işin bitimi nedeniyle feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Somut olayda davacı, dava dilekçesinde haftanın 6 günü 07.00-16.00 saatleri arasında çalıştığını bildirerek fazla mesai ücreti talebinde bulunmuştur. Bilirkişi raporunda tanık ifadeleri, tüm dosya kapsamı göre davacının günlük ortalama 3 saat üzerinde 6 günde 18 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmış mahkemece de bu rapor hükme esas alınmıştır. Ancak davacının 07.00-16.00 saatleri arası çalışma süresi 9 saat olup bundan 1 saat ara dinlenme indirilmesi durumunda günlük çalışması 8 saat, haftalık 6 günlük çalışması ise 48 saat olmaktadır. Bu durumda bilirkişi raporunun hatalı olduğu ve hükme esas alınmaya yeterli ve elverişli olmadığı açıktır. Bu nedenle hatalı rapora itibarla hüküm kurulması isabetsizdir.
3- Davacının yıllık izin ücretini hak edip etmediği hususu tartışmalıdır.
Somut olayda davacı hiç yıllık izin kullanmadığını beyan etmiş davalı da izin kullanımını belgelerle ispat edemediğinden hesaplama yapılmıştır. Ancak mahkemece itibar edilen imzalı puantaj cetvellerinde davacının yıllık izin kullandığına dair bilgiler mevcuttur. Bu durumda davacının ücret bordroları ve puantajlar karşılaştırılıp, puantajlarda izinli göründüğü dönemlerde izin ücreti ödenip ödenmediği tespit edilerek ve gerekirse davacı isticvap edilerek puantajlarda izinli göründüğü sürelerde izin kullanıp kullanmadığı tespit edilerek çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekir.
4- Davalı bakanlık 392 sayılı Harçlar Yasası gereğince harçtan muaf olmasına rağmen başvuru harcının yargılama gideri içine katılarak harçla sorumlu tutulmuş olması hatalı olup bozma nedenidir.
O halde davalı Bakanlık vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde , davalıya iadesine 05.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.