Yargıtay Kararı 7. Hukuk Dairesi 2015/22395 E. 2015/13531 K. 02.07.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/22395
KARAR NO : 2015/13531
KARAR TARİHİ : 02.07.2015

Mahkemesi : Trabzon 1. İş Mahkemesi
Tarihi : 04/12/2014
Numarası : 2010/441-2014/615

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Davacı davalıların eylemleri dolayısıyla oluşan banka zararının tahsilini talep etmiştir.
Davalılar oluştuğu iddia edilen banka zararına dair herhangi bir kusur ve sorumluluklarının bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.
5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 1 inci maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi”dir. İşçi sıfatını taşımayan kişinin talepleriyle ilgili davanın, iş mahkemesi yerine genel görevli mahkemelerde görülmesi gerekir.
4857 sayılı İş Kanununun 1. maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4. maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir.
Kanunun 2 nci maddesinde bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişi işçi, işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişi ile tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlar işveren olarak tanımlanmıştır. İşçi ve işveren sıfatları aynı kişide birleşemez.
Yasanın 8 inci maddesinin birinci fıkrasına göre iş sözleşmesi, bir tarafın (işçi) bağımlı olarak iş görmeyi diğer tarafın (işveren) da ücret ödemeyi üstlenmesinden oluşan sözleşmedir. Ücret, iş görme ve bağımlılık iş sözleşmesinin belirleyici öğeleridir.
Somut olayda; davalılardan N.. K..’ye ait SGK hizmet cetveli incelendiğinde, davalının zararın oluştuğu ileri sürülen tarihler itibariyle Trabzon E…. Şubesinde memur olarak, keza bu dönem sonrasında da Halk Kütüpanesinde memur olarak çalıştığının kayıtlı olduğu görülmüştür. Söz konusu belge karşısında davalının işçi mi yoksa statü hukukuna tabi memur mu olduğu hususunda tereddüt oluşmaktadır. Bu nedenle davalının statü hukukuna tabi çalışan olup olmadığı araştırılmalı eğer davalının statü hukukuna göre memur olarak çalıştığı belirlenirse davaya bakmaya genel hükümlere göre genel mahkeme görevli olduğundan söz konusu davalıya karşı açılan dava tefrik edilerek görevsizlik kararı verilmelidir. Eksik ararştırma ile verilen karar hatalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 02.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.