YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/29933
KARAR NO : 2015/20659
KARAR TARİHİ : 27.10.2015
T.C.
YARGITAY
7. Hukuk Dairesi
Mahkemesi :İş Mahkemesi
Dava Türü : Alacak
YARGITAY İLAMI
Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davacı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 27.10.2015 Salı günü belirlenen saatte temyiz eden davacı … vekili Av…. ile Davalı …. vekili Av….geldiler. Gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:
Davacı vekili, davacının 03/06/1996-31/03/2014 tarihleri arasında çalıştığını iddia ederek ödenmeyen fazla çalışma alacağının tahsilini talep etmiştir.
Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece tanıklar huzurunda imzalanan 31 Mart 2014 tarihli “İş Sözleşmesinin Sona Ermesinin Sonuçlarına İlişkin Protokol” başlıklı belgenin iş akdinin feshinden sonra düzenlenmesi sebebiyle ikale sözleşmesi niteliğinde olduğunu, sözleşmenin “işçinin iş ilişkisinin sona ermesine yönelik herhangi bir talepte bulunması ile herhangi bir alacağın çıkması halinde işçiye protokol ile yapılacak ödemelerin alacaklardan mahsup edileceği” hükmü gereğince davanın reddine karar verilmiştir.
Fazla çalışma alacağı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.
Mahkemece protokol doğrultusunda alacakların ödendiği kabul edilmiştir. Yapılan protokol ikale niteliğinde olup fesih tarihinde düzenlendiğinden 6098 sayılı TBK 420.maddesine uygun olmadığından ibraname niteliğinde değildir. Davacıya protokol ile kıdem ve ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin karşılığı toplam 91.765,37 TL ödenmiş ayrıca 2013 bonusu olarak 16.520,00 TL ile işveren kendi takdiri ve tasarrufu doğrultusunda 74.730,00 TL tutarında ek ödeme yapmıştır. Fazla çalışma konusunda açıkça yapılmış bir ödeme bulunmamaktadır. Mutabakat ve feragatname beyanı başlıklı protokol D bendinin 1.fıkrasında fazla sürelerle çalışmaların iş sözleşmesinin devamı sırasında ödendiği yazmaktadır. Ancak davalı bu ödemeleri ispatlayamamıştır. Davacı bölge müdür yardımcısı olsa da gerek fazla süreli çalışmaların ödendiği beyanları ve gerekse tanık beyanlarından mesailerini kendisinin ayarlamadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece protokol doğrultusunda fazla çalışma talebi reddedilmiş ise de protokolle davacıya yapılan 74.340.00 TL ödemenin boşta geçen süre ve işe başlatmama tazminatına denk gelen iş güvencesinden kaynaklı haklara yönelik ek ödeme niteliğinde bulunduğu anlaşıldığından davacının fazla çalışma alacağı hakkında bir değerlendirme yapılarak sonuca gidilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davacı taraf yararına takdir olunan 1.100,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 27/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.