YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/37999
KARAR NO : 2015/20436
KARAR TARİHİ : 26.10.2015
Mahkemesi : Düzce İş Mahkemesi
Tarihi : 28/05/2015
Numarası : 2015/326-2015/578
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen 28.05.2015 tarihli direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu ve Dairemizin 6352 sayılı Kanunun 40.maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun geçici 2.maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Mahkemece bozma konusu yapılan hesaplamalara esas ücret ve sefer sayısı ile ilgili olarak, “…Dosya kapsamına alınan belgeler ve yapılan araştırmalar içeriğinden uluslararası tır şoförü olarak çalışan davacının sefer başına ücret karşılığında çalıştığı tanık beyanlarından ve emsal ücret araştırmalarından anlaşılmış, aylık ortalama 1,5 sefer yapıldığı, her sefer başına 500 euro ödendiğinin kabulü ile davacının en son ücretinin 1.789,87 TL olduğu kabul edilmiş” gerekçesi ile verdiği karar, Dairemizin 30.10.2014 tarih ve 2014/8293 Esas 2014/19286 Karar sayılı kararı ile, “…2-…Somut olayda, davacı dava dilekçesinde sefer başına 550 EURO aldığını ve ayda ortalama 1,5 sefer yaptığını iddia etmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda da yapılan emsal ücret araştırmalarına göre sefer başına 500 EURO alabileceği bildirilmiştir. Yine mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının tazminat hesabına esas aylık ücreti de ayda ortalama 1,5 sefer ve sefer başına 500 EURO kabul edilerek hesaplanmıştır. Oysa davacının pasaport kayıtlarına göre de ayda kaç sefer yaptığı sabittir. Tanık beyanlarına göre ortalama 1,5 sefer kabul edilmesi isabetsizdir. Bilirkişi raporunda da belirlendiği gibi davacı son 1 yılda 14 sefer yapmıştır. Son bir yıldaki sefer sayısına göre 1 yıllık ücreti belirlenmeli ve bu yıllık ücret 12’ye bölünmek suretiyle aylık ücret belirlenmeli ve talep ettiği işçilik alacakları (kıdem tazminatı ve yıllık izin alacağı) bu ücrete göre hesaplanmalıdır. Hatalı bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması bozmayı gerektirmiştir .” gerekçesi ile bozulmuştur.
Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda bozma konusu yapılan davacının aylık sefer sayısı bakımından, “……Bozma sonrası yapılan değerlendirmede her ne kadar bozma ilamında davacının pasaport kayıtlarından son bir yılda 14 sefer yurttan çıkış-giriş işlemi yaptığı ifade edilse de davacı vekilinin 04/05/2015 tarihli dilekçesinde ayrıntılı olarak izah ettiği üzere Trakya Gümrük ve Ticaret Bölge Müdürlüğünün 24/12/2012 tarihli yazısı içeriğinden davacının davalı işyerindeki çalışmasının son bir yılında toplam 20 sefer yaptığı, bu haliyle bilirkişi raporunda belirtilen aylık 1,5 seferden dahi daha fazla sefer yapıldığı tesipit edilmiş, bu haliyle bozma içeriğinde belirtilen hususun maddi hatadan kaynaklandığı” gerekçesi ile önceki kararda direnilmiştir.
Dosya içindeki pasaport kayıtlarının fesih tarihinden geriye doğru 1 yıllık süreyi kapsamaması, Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Trakya Gümrük ve Ticaret Bölge Müdürlüğü Tır Gümrük Müdürlüğü’nün 14.12.2012 tarihli müzekkeresi ekindeki giriş çıkış kayıtlarına ve Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Doğu Anadolu Gümrük ve Ticaret Bölge Müdürlüğü Gürbulak Gümrük Müdürlüğü’nün 07.12.2012 tarihli müzekkeresi ekindeki giriş çıkış kayıtlarına göre davacının son 1 yıl içinde 19 kez Kapıkule Gümrük Kapısı’ndan çıkış yaptığının ve aylık sefer sayısının da 1.5 seferin üstünde olduğunun anlaşılmasına göre Dairemizin bozma kararının yerinde olmadığı, direnme kararının doğru olduğu anlaşılmakla dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun geçici ek ikinci maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 26.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.