Yargıtay Kararı 7. Hukuk Dairesi 2016/14895 E. 2016/20226 K. 29.11.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/14895
KARAR NO : 2016/20226
KARAR TARİHİ : 29.11.2016

YARGITAY İLAMI
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay’ca incelenmesi davalı. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Davacı vekili, davacının tüzel kişiliği sona eren tarihinde işçi olarak işe başladığını, sayılı Yasa ile devredildiğini ve davacının iş akdinin 30/03/2014 tarihinde sona erdirildiğini, yazılı fesih bildirimi yapılmadığını belirterek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı … vekili, davacının geçici işçi olarak çalışmakta iken 6360 sayılı Yasa kapsamında 30/03/2014 tarihli mahalli idareler seçimlerinden sonra Belediyenin tüzel kişiliği sona erdiğinden işten çıkışının yapıldığını, müvekkilinin kurum kayıtlarında 31/03/2014 tarihinde yapılmış bir işlem bulunmadığını, geçici işçi statüsünde çalışanlar için Belediye Meclisi tarafından çalışma vizesine dair karar alınması gerektiğini, tarafından alınmış bir karar da bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, kapatılan belediyelerin sürekli işçi statüsünde çalışan personelinin devralan belediyeye geçmesi gerekirken, kapatılan , davacının sürekli işçi olmasına rağmen davacıyı devralacak belediyeye bildirmeyerek işçinin iş sözleşmesini feshettiği anlaşılmakla davacı işçinin iş sözleşmesinin feshedilmesinin haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Dosya kapsamından, davacının tüzel kişiliğinin sona ermesinden sonra devralan belediye olan tarafından işe alınmadığı, bu suretle iş akdinin sona erdirildiği anlaşılmaktadır. Şu halde davacının geçici işçi olarak çalışmış olması ve çalışmasının devamına dair vize kararı alınmamış olmasından yasadan kaynaklanan nedenlerle iş akdi geçerli nedenle feshedilmiştir. Davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.
Yukarıda yapılan tespitler göz önünde tutulduğunda işveren feshinin geçerli nedene dayandığı anlaşılmakla 4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.
HÜKÜM:  Yukarda açıklanan gerekçe ile;
1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,
2. Davanın REDDİNE,
3. Harç peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına
4. Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,
5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan’ne göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,
6.Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,
7. Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 29/11/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.