YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/15881
KARAR NO : 2016/20217
KARAR TARİHİ : 29.11.2016
YARGITAY İLAMI
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen 29/02/2016 tarihli ek kararın ve 25/11/2015 tarihli kararın davalı vekili tarafından Yargıtay’ca incelenmesi istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Davalının 29/02/2016 tarihli ek karara yönelik temyizi yönünden; nolu kararı davalı vekilinin yüzüne karşı 25/11/2015 tarihinde tefhim edilmiş, gerekçeli karar 05/01/2015 tarihinde davalı vekiline usulüne uygun olarak tebliğ edilmiştir. Davalı vekilinin temyiz talebini; sistemi aracılığıyla oluşturma ve havale tarihi 11/01/2016 ve onay tarihi 21/01/2016 olan dilekçesiyle bildirdiği ancak temyiz karar harcı, temyiz yoluna başvurma harcı ve temyiz posta masrafı yatırmadığı, yatırılmayan temyiz harcının ve masrafının yatırılması için davalı vekiline muhtıra ile kesin süre verilerek yatırılmayan harcın ve masrafın tamamlatılması gerekirken mahkemece sehven davalı vekili tarafından gönderilen temyiz dilekçesinin sisteminden dosya arasına alındığı tarih olan 21/01/2016 tarihi itibariyle kararın temyiz edildiği kabul edilerek davalı vekilinin eksik temyiz harcını yatırmadığı gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmişse de ilgili temyiz dilekçesinin UYAP sisteminde görülen ayrıntı raporunda davalı vekilince 11/01/2016 tarihinde oluşturularak gönderildiği, aynı gün mahkeme katibince de okunduğunun anlaşılmasına göre temyiz talebinin süresinde olduğu, davalı vekilince de eksik temyiz harcının 23/02/2016 tarihinde tamamlandığı anlaşıldığından temyiz talebinin reddine ilişkin olarak verilen İzmir 10. İş Mahkemesinin 29/02/2016 tarihli ek kararı bozulup ortadan kaldırılmalı ve davalının 11.01.2016 tarihli temyiz talebi incelenmelidir.
Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddine,
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkemenin 29/02/2016 tarihli ek kararının bozularak kaldırılmasına, davalının tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan 25/11/2015 tarihli hükmün ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 29/11/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.