YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/6002
KARAR NO : 2022/125
KARAR TARİHİ : 05.01.2022
7. Hukuk Dairesi
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVACILAR : … vd.
DAVALILAR : … vd.
Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 14/02/2012 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, tazminat istenmesi üzerine Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 29/03/2018 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:
K A R A R
Dava, hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak çekişmeli taşınmazın tapusunun iptali ve tescili istemine ilişkindir.
Davacılar, 1963 yılında yapılan kadastro çalışmaları sonucunda dava konusu 87 parsel sayılı 19,700 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın hükmen … adına tescil edildiğini, davacıların dava konusu taşınmazı kadastro tespitinden sonra 01.05.1967 tarihinde hibe yoluyla devraldığını ve bu tarihten itibaren taşınmazdaki zilyetliğinin de devam ettiğini ileri sürerek; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 22/A maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sonrası 175 ada 1 parsel olarak tescil edilen taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacılar adına tescili isteminde bulunmuştur.
Davalılar, davacılar tarafından Manavgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1989/168 Esas, 1992/149 Karar sayılı dosyası ile aynı hukuki nedene dayanarak dava açıldığını ve karar verildiğini ileri sürerek kesin hüküm itirazında bulunmuşlardır.
Mahkemece, davanın hak düşürücü süre yönünden reddine dair verilen karar Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 29.04.2014 tarih, 2014/6719 Esas, 2014/7279 Karar sayılı ilamı “Davacı, kadastro tespitinden sonra tanzim edilen 01.05.1967 tarihli senede dayanarak dava açmış olup, kadastrodan (yani kadastro tarihinden) sonraki nedene dayanmıştır. Kadastrodan sonraki nedenlerle açılan davalarda 3402 sayılı Yasanın 12/3. maddesinin uygulama yeri bulunmamaktadır…” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın Manavgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1989/168 Esas, 1992/149 Karar sayılı dosyası nedeniyle kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmiştir.
Hükmü, davacılar ve davalılar temyiz etmiştir.
1) Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davacıların temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.
2) Davalıların temyiz itirazlarına gelince;
Dava değeri, harçlandırılan değer olup, vekalet ücretinin de harcı tamamlanan bu değer üzerinden hesaplanması gerekir.
Davalı taraf kendisini vekille temsil ettirmiş ise, vekalet ücreti nispi harca tabi davalarda, davaya konu değer üzerinden takdir edilmesi gereklidir. Bu değer, harçlandırılmış değerdir. Ancak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi 12. maddesi gereğince, tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla, tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenmelidir.
Somut olayda, davacılar dava dilekçesinde, dava değerini 5.000,00 TL olarak göstermişler, 20.03.2017 tarihinde ise dava değerini 300.000,00 TL olarak tamamlamıştır.
Mahkemece, davanın reddine karar verilmekle davalılar lehine harcı tamamlanan değer üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacıların temyiz itirazlarının REDDİNE, davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
…