Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2013/11727 E. 2014/23905 K. 30.10.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/11727
KARAR NO : 2014/23905
KARAR TARİHİ : 30.10.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması, mala zarar verme, hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ve mala zarar verme suçlarından hükümlülük ve erteleme,
Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan hükümlülük,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık …’nin, suçun sübutuna, delillerin mahkumiyete yeterli olmadığına; sanık … müdafinin, suçun sübutuna, zamanaşımına; sanık …’ın, suçun sübutuna; sanık …’ın, suçun sübutuna, delillerin mahkumiyete yeterli olmadığına, eksik incelemeye yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükümlerde temel ceza tayin olunurken hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- Mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK.nun 53/4. maddesi uyarınca, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında aynı yasanın 53/1. fıkrasının uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3- Hırsızlık ve banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmasında sanıkların maddenin 1. fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına, bu yoksunluklarının kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmelerine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK.nun 245/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezaları yanında hükmolunan adli para cezalarına esas alınan 60 günün 5 gün, TCK.nun 43. maddesi uyarınca belirlenen 75 günün 6 gün olarak belirlenmesi, TCK.nun 62. maddesi uyarınca belirlenen 62 günün 5 güne indirilmesi ve TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 liradan hükmolunan 1240 TL adli para cezasının 100 TL’ye indirilmesi, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerden TCK.nun 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmolunan bölümlerin çıkarılması ve banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçlarından kurulan hükümlerden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerine “TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.