Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2014/19254 E. 2015/25938 K. 17.12.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/19254
KARAR NO : 2015/25938
KARAR TARİHİ : 17.12.2015

Tebliğname No : 9 – 2012/44733
MAHKEMESİ : Adana 8. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 24/10/2011
NUMARASI : 2010/1051 (E) ve 2011/880 (K)
SUÇ : Mala zarar verme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Oluşa, tüm dosya kapsamına göre; sanığın yakarak zarar verdiği evin üvey annesi olan mağdur …’e ait olduğunun iddia edilmesi karşısında, öncelikle söz konusu eve ait tapu kaydı getirtilerek suç tarihinde kime ait olduğunun kesin olarak tespiti ve üvey annesine ait olması halinde mala zarar verme suçunun yasal unsurlarının TCK.nun 167. maddesindeki şahsi cezasızlık nedeniyle oluşmayacağı anlaşılmakla TCK.nun 44. maddesindeki fikri içtimada her bir suçun bağımsızlıklarını koruması karşısında; sanığın eyleminin kişilerin hayatı, sağlığı veya malvarlığı bakımından tehlikeli olacak biçimde ya da kişilerde korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda olup olmadığı tartışılarak sonucuna göre TCK.nun 170. maddesinde yazılı genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Sanığın eyleminin yakarak mala zarar verme olduğunun kabul edilmiş olmasına göre, cezanın TCK.nun 151/1 ve 152/2-a madde ve fıkraları uyarınca tayin edilmesi gerekirken sanık hakkında olayda uygulama yeri bulunmayan TCK.nun 152/1-a madde ve fıkrası uyarınca cezaya hükmolunması,

b- Hükümden sonra Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı ilamı ile bir kısım ibareleri iptal edilerek Resmi Gazetede 24.11.2015 tarihinde yayımlanıp yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinde yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. ve 326. maddeleri gereğince (BOZULMASINA), 17.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.