YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/34775
KARAR NO : 2015/21456
KARAR TARİHİ : 14.09.2015

Tebliğname No : 8 – 2014/27237

Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan sanık İ.. İ.. hakkında 14.12.2009 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı TCK.nun 245/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; (BAYRAMİÇ) Asliye Ceza Mahkemesi’nin 18.12.2013 gün ve 2013/135 esas, 2013/137 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca ince- lenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:
Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın suça konu kredi kartıyla farklı tarihlerde para çekmesi nedeniyle hakkında TCK.nun 43. maddesi uyarınca arttırım yapılması ve TCK.nun 62. madde uyarınca gün adli para cezasında indirim yapılırken sonuç olarak 1 gün karşılığı adli para cezasına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; emanette kayıtlı ATM görüntülerini içeren CD’nin akıbeti hususunda her zaman karar verilmesi ve mağdurun kredi kartını hukuka aykırı olarak ele geçiren sanık hakkında gereğinin takdir ve ifası, mahallinde mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına ve lehe hükümlerin uygulanmasına yönelik sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden red- dine, ancak:

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmasında sanığın maddenin 1. fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salı- verilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 14.09.2015 gü- nünde oybirliğiyle karar verildi.