Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2017/16433 E. 2019/12130 K. 10.10.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/16433
KARAR NO : 2019/12130
KARAR TARİHİ : 10.10.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama, hakaret
HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Hükmün tarihi, tayin olunan cezanın miktar ve nev’i dikkate alındığında 14.04.2011 tarih 27905 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 23.03.2005 tarihli ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca hüküm kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanıkların temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanıklar hakkında mala zarar verme ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
İddianamedeki anlatım ve mahkemenin kabulü dikkate alındığında sanıkların üzerine atılı mala zarar verme ve hakaret suçlarının uzlaşma kapsamında olmayan silahla kasten yaralama suçu ile birlikte işlendiği anlaşılmakla tebliğnamede ki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:
Sanık hakkında seçimlik ceza öngören mala zarar verme ve hakaret suçlarından uygulama yapılırken seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edildiği halde, halde hapis cezasının TCK.nın 50/1. maddesinde sayılan adli para cezası dışındaki diğer seçenek yaptırımlardan birisine çevrilebileceğinin mümkün olduğu gözetilmeksizin, hapis cezasının para cezasına çevrilmesi suretiyle aynı Yasanın 50/2. maddesine aykırı davranılması,
Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.10.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.