Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2017/20639 E. 2018/230 K. 11.01.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/20639
KARAR NO : 2018/230
KARAR TARİHİ : 11.01.2018

Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan sanık … hakkında 28.09.2010 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanması sonucu verilen kararın Dairemizce bozulması üzerine TCK.nun 245/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; VEZİRKÖPRÜ Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2017 gün ve 2017/62 esas, 2017/132 karar sayılı hükmünün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında temel hapis cezası yanında tayin edilen 5 gün adli para cezasından TCK.nun 168/1 maddesi uyarınca yapılan indirim sonucunda 1 gün adli para cezası yerine 2 gün adli para cezası tayin edilmesi, sonuç ceza doğru tayin edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Mağdur …’e yönelik kurulan hükümde suça konu kartın değişik zamanlarda kullanıldığının anlaşılması karşısında 245/1. maddesi uyarınca hükmolunan cezadan aynı Yasanın 43. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Ceza Genel Kurulu’nun 09.02.2016 tarih ve 2014/71 esas, 2016/42 sayılı ilamı da gözetildiğinde, bozmadan önce verilen 6.11.2007 tarihli kararlarda hükmedilen hapis cezalarının TCK.nun 51. maddesine göre ertelenmesine karar verildiği, bu kararın da sanık müdafii tarafından temyiz edildiği gözetilmeden, bozma sonrası verilen mahkumiyet hükmünde hapis cezalarının ertelenmesine karar verilmemesi suretiyle, CMUK.nun 326/son maddesinde yer alan kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi,
3- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 ve 326/son maddeleri gereğince BOZULMASINA, 11.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.