Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2017/2255 E. 2018/13961 K. 06.12.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/2255
KARAR NO : 2018/13961
KARAR TARİHİ : 06.12.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama, hakaret, tehdit
HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Sanık … hakkında …’ya karşı silahla yaralamaya teşebbüs ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın suçun sübut bulmadığına   yönelik  temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
2- Sanıklar … ve … haklarında …’ya karşı mala zarar verme, sanık … hakkında …’e karşı hakaret, tehdit, mala zarar verme, yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;
Sanık … olay sırasında …’e tek bir hareket ile tokat atması sonucu müştekinin yaralanmasına ve gözlüğünün yere düşmesi neticesi zarar görmesine neden olması şeklinde gerçekleşen olayda; sanık tarafından tek fiille işlendiği dikkate alınarak sanığın hukuki durumunun, 5237 sayılı TCK.nun 44. maddesi kapsamındaki fikri içtima hükümlerine göre değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden her iki suçtan ayrı ayrı hüküm kurulması,
Buna göre de;  somut olayda, taraflara uzlaştırma teklifi yapılmış ise de, uzlaşma teklifinin yapıldığı tarihte sanığa atılı mala zarar verme ve tehdit suçlarının uzlaşma kapsamında bulunmadığı gibi sanığın …’e karşı suç tarihi itibariyle uzlaşma kapsamında bulunan kasten yaralama ve hakaret suçlarını, uzlaşma kapsamına girmeyen mala zarar verme ve tehdit suçlarıyla birlikte işlemesi nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 253/3. maddesinde “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” hükmü uyarınca, uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı ve yapılan uzlaştırma teklifinin de hukuken geçersiz olduğu ,birlikte işlenen mala zarar verme ve tehdit suçlarının hüküm tarihinden sonra 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile uzlaşma kapsamına alınması ve bu nedenle CMK.nun 253/3. maddesinin 2. cümlesinde yer alan engelin ortadan kaldırıldığı belirlenerek yapılan incelemede;
02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve suç tarihi itibariyle sanığa isnat edilen 5237 sayılı TCK.nun 106/1, 125/1, 151/1, 86/2. maddeleri kapsamındaki suçların uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar …, … ile …’nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.