YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/17827
KARAR NO : 2021/22203
KARAR TARİHİ : 07.12.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakkı olmayan yere tecavüz, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Sanık … hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik sanıklar müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde,
Aynı davada yargılandığı hakkı olmayan yere tecavüz suçundan mahkumiyetine karar verilmiş sanık hakkında, müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından beraat ettiği suç açısından ayrıca vekalet ücretine hükmedilmemesinde isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2-Sanık … hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik sanıklar müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde,
Sanık müdafinin temyizinin beraat eden sanık lehine vekalet ücreti hükmedilmemesine yönelik olup, temyizde hukuki yararı bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Kendisini vekil ile temsil ettiren ve beraat eden sanık yararına, Hazine aleyhine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına ”sanık …’in üzerine atılı suçlardan beraat etmiş olması ve kendisini bir müdafi ile temsil ettirmiş olması nedeniyle, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’ne göre belirlenen 1.500,00 TL vekalet ücretinin Devlet Hazinesi’nden alınarak sanığa verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
3-Sanık … hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde,
02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı TCK’nın 154/1. maddesi kapsamındaki hakkı olmayan yere tecavüz suçu ile birlikte işlenen TCK’nın 151/1. maddesi kapsamındaki mala zarar verme suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak üzerine atılı suçla ilgili olarak uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.