YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/17980
KARAR NO : 2021/11364
KARAR TARİHİ : 20.04.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan hüküm kurulurken, suç adının bu şekilde belirtilmesine rağmen, uygulama maddesinin TCK.nın 292/1. maddesi olarak gösterilmesi yerine “291/1” olarak belirtilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.
Yapılan yargılamaya göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazının reddine, ancak;
1- Temel cezaların belirlenmesinde, TCK.nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütler nazara alınmak ve aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca, işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde suçun işleniş biçimi, işlendiği yer ve zaman, suç konusunun önemi, meydana gelen zararın ağırlığı göz önünde bulundurularak sanık hakkında alt ve üst sınırlar arasında hukuka, vicdana ve hakkaniyete uygun bir ceza belirlenmesi gerektiği ve sanık hakkında tayin edilen temel cezadan TCK.nın 292/3. maddesi gereğince artırım yapılırken, TCK.nın 3/1. maddesi uyarınca, orantılı olacak şekilde hukuka, vicdana ve hakkaniyete uygun bir artırım oranı belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın TCK.nın 292/3. maddesi gereğince en üst artırım oranı olan 1 kat oranında artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,
2- Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, erteleme ve kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesi hükümlerinin ayrı kurumlar olup, farklı uygulama koşullarına sahip oldukları, 5237 sayılı TCK.nın 50. maddesinde kısa süreli hapis cezasının ”suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre” adli para cezası ve seçenek yaptırımlara çevrilebileceği hükmünün düzenlenmiş olması ve sanığın lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmesi karşısında, TCK.nın 50. maddesinde belirtilen bu hususlar irdelenmeden, kısa süreli hapis cezasına hükmedilen sanık hakkında yukarıda anılan üç kurum yönünden TCK.nın 61. maddesinde belirtilen bireyselleştirme özellik ve ilkelerini taşımayacak şekilde aynı ve tek gerekçeye yer verilerek 5237 sayılı TCK.nın 50. maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326. maddeleri gereğince ceza miktarı bakımından kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 20.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.