YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/18599
KARAR NO : 2020/17903
KARAR TARİHİ : 03.11.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Sanık hakkında “6136 sayılı Kanun’a muhalefet” suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Sanığa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK.nın 66/e ve 67/4. maddelerinde belirlenen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihi olan 06.07.2007 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 66/e, 67/4. ve CMK.nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE,
2-Sanık hakkında “Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması” suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde ise:
5237 sayılı TCK.nın 267/8. maddesine göre başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçunda, zamanaşımının, mağdurun, fiili işlemediğinin sabit olduğu tarihten başlaması nedeniyle, sanığın başkasına ait kimlik bilgilerini kullandığının 14.07.2009 tarihli beraat kararıyla sabit olduğunun anlaşılması karşısında tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan kurulan hükümde temel cezanın tayini sırasında uygulama maddesinin TCK.nın 268/1. maddesinin yollamasıyla aynı Kanunun 267/1. maddesi yerine, doğrudan TCK.nın 267/1. maddesi olarak gösterilmesi suretiyle CMK.nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün 1. fıkrasında yer alan “TCK’nın 267/1. maddesi” ibaresinden önce gelmek üzere “TCK’nın 268/1. maddesi delaleti ile” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.