Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2019/3110 E. 2021/4353 K. 22.03.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/3110
KARAR NO : 2021/4353
KARAR TARİHİ : 22.03.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık müdafilerinin hükmolunan cezanın süresi itibariyle kabulünde yasal olanak bulunmayan duruşma taleplerinin CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddine,
1-Sanık hakkında mağdur …’ya yönelik hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık hakkında hakaret suçundan tayin edilen adli para cezasının nevine ve miktarına göre hükmün, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanık müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2-Sanık hakkında ve mağdur …’e yönelik kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde:
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiilerinin, suçun sübutuna, olayda TCK.nın 43/2. maddesinin uygulanmasının gerektiğine, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, mağdur …’ın ifadesinin savunmanın olmadığı bir ortamda alınması suretiyle savunma haklarının kısıtlandığına, suçta şok cihazının kullanılmadığına, mağdur …’a yönelik eyleminden dolayı da haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine, sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulamasını hak ettiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
3- Sanık hakkında ve mağdur …’ya yönelik kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde:
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:
Mağdur …’nın hükümden sonra verdiği 11.02.2014 tarihli dilekçe sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçmesi karşısında, CMK.nın 243. maddesi uyarınca katılma hükümsüz kaldığından, katılan mağdure … lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde zorunluluk bulunması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden “Katılan … kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden yürürlükte bulunan AAÜT 13/1. maddesi uyarınca 1.320,00 TL vekalet ücretinin sanık …’tan tahsili ile …’a verilmesine,” ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.