YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/3917
KARAR NO : 2021/9612
KARAR TARİHİ : 13.04.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması
HÜKÜMLER : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Sanıklar hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından; katılan mağdure … ve katılanlar … vekili ile müşteki Aile Ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, katılan mağdure … ve katılanlar … vekilinin itirazı üzerine itiraz mercii tarafından bir karar verildiği anlaşıldığından, merciide yanılma nedeniyle CMK.nın 264. maddesi gözetilerek müşteki Aile Ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin isteminin itiraz olarak kabulü ile gereğinin yerine getirilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
2- Sanıklar hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan mağdur çocuk … ve katılan Nurettin Aris vekili nin temyiz istemlerinin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK.nın 234/3. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunda on sekiz yaşını bitirmeyen çocuğun annesi ile babasının çocuk üzerinde sahip oldukları velayet haklarının koruma altına alınması nedeniyle atılı suçun mağdurunun velayet hakkı sahibi olan baba olması, mağdure üzerinde velayet hakkına sahip olmaması ve mağdurenin bakım ve gözetimleri altında bulunmaması sebebi ile suçtan zarar görmesi sözkonusu olmayan mağdurenin ağabeyi katılan Nurettin Aris ile mağdure çocuk … vekilinin hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
3- Sanıklar hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan Abdulbaki Aris vekilinin ve müşteki Aile Ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin temyiz istemlerine gelince;
6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesine göre Bakanlığın davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunduğundan, Bakanlık vekili tarafından sunulan temyiz istemli dilekçede açıkça katılma iradesinin ortaya konulduğu anlaşılmakla, 2019/6 Esas sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile 5271 sayılı CMK.nın 237/2. maddesi gözetilerek Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının davaya katılmasına ve vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;
Sanıkların, kayden 21.10.1996 doğumlu olup suç tarihinde on sekiz yaşını tamamlamayan ve kaldığı Mardin Bakım ve Rehabilitasyon Merkezini 09.04.2013 tarihinde terk eden mağdure … ile, 16.04.2013 tarihinde sanık … Olgaç’ın evinde kalıp, rızası dahilinde mağdure ile cinsel ilişkiye girdikleri anlaşılan olayda, sanıkların eylemlerinin, TCK.nın 234/3. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturduğu gözetilerek bu suçtan mahkûmiyetleri yerine, yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, katılan Abdulbaki Aris vekilinin ve katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. madesi gereğince BOZULMASINA, 13.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.