Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2019/4865 E. 2021/21176 K. 17.11.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/4865
KARAR NO : 2021/21176
KARAR TARİHİ : 17.11.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret, silahla tehdit, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, zincirleme şekilde ölümle tehdit
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Sanığın müşteki …’e yönelen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık ve müdafinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna dair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2- Sanığın müşteki …’e yönelen hakaret, silahla tehdit, müşteki Salih’e yönelen tehdit ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
a- Müşteki …’in, kendisini zorla araca bindiren sanığın bir süre gittikten sonra aracı durdurarak, silahı alnına dayadığı ve sinkaflı şekilde hakaretler ederek “borcunuzu ödeyin, yoksa sizi öldürürüm” dediğini beyan etmesi karşısında; tüm dosya kapsamından, sanığın aşamalardaki inkara yönelik savunmalarının aksine, atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,
b- Olay günü müştekinin evine giderek ele geçirilemeyen silahla tehdit edip zorla aracına bindirerek götürmek şeklindeki eylemin kül halinde cebir ve tehdit kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, silahla tehdit fiilinin suçun unsuru olduğu ve ayrı bir suç olarak değerlendirilmeyeceği cihetle; 5237 sayılı Kanunun 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı TCK’nın 109/2, 109/3-a maddeleri gereğince hakkında tek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin,
yazılı şekilde eylemleri bölünerek ayrı ayrı hükümler kurulması suretiyle CMK’nın 225/1. maddesine muhalefet edilmesi,
c- Müşteki Salih’in, alacak verecek meselesi nedeniyle sanığın değişik zamanlarda kendisini telefonla arayarak “seni gebertirim, seni öldürürüm” diyerek tehdit ettiğini beyan etmesi karşısında; tüm dosya kapsamından, sanığın aşamalardaki inkara yönelik savunmalarının aksine, atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,
d- Suça konu silahın ele geçirilememiş olması, sağlam ve atışa elverişli olup olmadığı, 6136 sayılı Yasa kapsamında yasak niteliği haiz bulunup bulunmadığının belirlenememesi ve mahkumiyete yeter kesin nitelikte delile rastlanmaması karşısında, yükletilen suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının, sanığın ve müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.