YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/12583
KARAR NO : 2023/2091
KARAR TARİHİ : 10.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama
HÜKÜM : Beraat
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 12.03.2015 tarihli ve 2015/990 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Afyonkarahisar 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.12.2015 tarihli ve 2015/194 Esas, 2015/696 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği; suçun sübut bulduğuna, ilk ses kaydının bilinçli olarak dosyaya sunulmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanık …’in … Organizasyon Danışmanlık firmasının yetkilisi olduğu, cep telefonundan aranan müştekiye, sağlık sigortası acenteliğinden arandığı, sigortaya hemen ödemesi gereken 359 TL nin kredi kartından çekilebileceği söylenerek kredi kartı bilgilerinin öğrenildiği ve akabinde bu bilgiler ile kartından rızası olmaksızın 359 TL çekim yapıldığı iddiasına ilişkindir.
2. Müştekinin 0 212 914 12 86 ve 0212 998 98 88 numaralı telefonlardan arandığına dair kayıtları gösteren, polis tarafından düzenlenmiş arama tespit tutanağı, müşteki ile arayan şirket çalışanı arasında geçen görüşme içeriğinin yer aldığı bilirkişi raporu dosyada mevcuttur.
3. Müştekiye ait Finansbank 4998 **** **** 6952 numaralı kredi kartından olay tarihinde … Danışmanlık isimli firmadan 359,00 TL harcama yapıldığı, hesap hareketleri dökümü ile tespit edilmiştir
4. Sanık … savunmasında “… Danışmanlık isimli iş yerini kurduğunu, Türkiye genelinde çok sayıda alt bayileri olduğunu, müştekiyi arayan bayinin CRM Teknoloji olduğunu, kendi şirketinin tahsilat ve kargo birimi olarak çalıştığını, müşterilerin check-up, asistanlık hizmeti gibi ürünleri almak istediklerinde kredi kartı bilgilerini verdiklerini ve rızaları ile 3D güvenlik sistemiyle tahsilatın gerçekleştiğini” beyan etmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanık hakkında kurulan hüküm; olay tarihinde sanığın alt bayisi olan çağrı merkezince müştekinin arandığı, arayan şahsın müştekiye sağlık sigortası acenteliğinden aradığını, sigortaya borcunun bulunduğunu, eğer ödemezse faizi ile birlikte 1.400 TL olacağını, şimdi öderse borcunun yapılandırılarak 359,00 TL’lik çekim yapacaklarını söylemeleri üzerine inanarak kredi kartı bilgilerini verdiği, daha sonra müştekinin kredi kartından rızası hilafına 359,00 TL çekim yapıldığı, dosya içerisinde bulunan Finansbank A.Ş’nin cevabi yazısından işlemin mail order yöntemi ile yapıldığının belirtildiği, müştekiden önceden borcu olduğu söylenerek kredi kartı bilgilerinin istendiğini, inanarak kredi kartı bilgilerini verdiğini beyan ettiği anlaşılmakla; sanığın, suç tarihinde mağdurun iradesini fesada uğratarak elde ettiği kredi kartı bilgilerini kullanarak rızası dışında para tahsilatı suretiyle atılı 5237 sayılı Kanunun 245 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen başkasına ait banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunu işlediği anlaşılmakla; sanığın, mağdurun zararını giderip gidermediği araştırılarak sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma alanı olup olmadığı da değerlendirilerek sanığın 5237 sayılı Kanunun 245 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraatine karar verilmesi, nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Afyonkarahisar 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.12.2015 tarihli ve 2015/194 Esas, 2015/696 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.04.2023 tarihinde karar verildi.